Agatha Christie – The Mysterious Affair at Styles

Het leek me leuk om te kunnen zeggen dat ik álle boeken van Agatha Christie gelezen heb. Ik houd van detectives, ik heb al eerder boeken van haar gelezen en die bevielen me goed, en de boeken zijn zo bekend dat zelfs al zijn ze wat ouder ze nog steeds vrij gemakkelijk te vinden zijn. In mijn hoofd had ik het hele plan al voor elkaar: ik zou steeds een boek van Agatha Christie lezen en dat dan afwisselen met een of twee andere boeken. Maar toen ik dit plannetje maakte heb ik onderschat hoeveel boeken ze heeft geschreven: 66! En dan tel ik bij die 66 boeken haar korte verhalen en niet-detectives nog niet eens mee (onder een pseudoniem heeft ze namelijk ook nog romans geschreven).

Reeks boeken van Agatha Christie

(foto via https://nl.wikipedia.org/wiki/Accolade-reeks)

Ik moet zeggen dat ik twijfel of ik alle 66 boeken wel ga lezen, maar ik ben wel vol goede moed begonnen in haar allereerste boek: The Mysterious Affair at Styles. Het verhaal gaat over de moord op een rijke oude vrouw, Mrs Ingelthorp. Ze heette vroeger Mrs Cavendish, maar na het overlijden van haar eerste man is ze jaren later hertrouwd met Mr Ingelthorp die voor haar werkt (en haar naam verandert natuurlijk mee omdat vroeger seksisme nog veel meer geïnstitutionaliseerd was dan nu; tegenwoordig is het gelukkig helemaal niet meer vanzelfsprekend dat een vrouw de naam van haar man aanneemt). Mrs Ingelthorp heeft twee zoons, Lawrence en John, en die wonen ook bij haar in huis. Verder wonen ook nog Mary (de vrouw van John), en Cynthia in het huis van de oude vrouw. En natuurlijk is er ook nog veel personeel, ze is immers een rijke vrouw en dingen als koken en schoonmaken worden door anderen gedaan.

Cover van het boek The Mysterious Affair at Styles

Arthur Hastings is bij de familie te gast als Mrs Inglethorp plotseling overlijdt. Het gebeurt midden in de nacht en het hele huis is in rep en roer. Een aantal dokters komt ter plaatse en er wordt geconcludeerd dat Mrs Inglethorp hoogstwaarschijnlijk vergiftigd is. Maar ja, wie heeft het gedaan? Gelukkig woont in het dorpje ook de Belgische Hercule Poirot, een intelligente detective. Hij heeft Arthur Hastings al vaker ontmoet en ze besluiten om samen bewijzen te zoeken om er achter te komen wie er verantwoordelijk is voor de moord op Mrs Inglethorp.

Ik trap altijd in die trucjes van auteurs waardoor ik denk dat ik weet wie de moordenaar is en aan het einde van het verhaal blijkt het dan toch die ene persoon te zijn van wie ik dacht dat ze absoluut onschuldig waren. Maar bij The Mysterious Affair at Styles wist ik al precies wie het gedaan had! En dat was helemaal mijn eigen schuld: ik was nieuwsgierig en wilde meer weten over de publicatiegeschiedenis van het boek en toen heb ik op Wikipedia per ongeluk al gelezen wie het gedaan had. Tja, beetje dom, en het haalt ook wel een stuk van het plezier weg als je bij een detective al op de helft weet wie het gedaan heeft. Maar dat was niet de schuld van Agatha Christie. Ik weet zeker dat ik het anders niet door zou hebben gehad.

De meeste boeken die ik lees zijn Nederlands, maar ik bedacht me laatst dat ik eigenlijk prima boeken in hun originele taal kan lezen als ze in het Engels, Duits of Frans geschreven zijn. Voor een vak dat ik nu volg op de uni moesten we een toneelstuk van Bertolt Brecht lezen, maar omdat het vak in het Engels gegeven wordt stond de Engelse vertaling van het Duitse orginineel op de leeslijst. Ik vond dat een beetje vreemd voor mij persoonlijk: ik ben Nederlands, ik spreek prima Duits, en dan ga ik van een Duits boek de Engelse vertaling lezen? Dus toen heb ik toch maar het origineel, Leben des Galilei, gelezen en het beviel me prima om weer eens iets Duits te lezen. Zonde eigenlijk om boeken niet in hun originele taal te lezen als je die taal wel begrijpt en ik besloot om dit nieuwe inzicht maar direct zoveel mogelijk toe te passen. Lang verhaal kort: de detectives van Agatha Christie ga ik dus gewoon in het Engels lezen als ik een beetje makkelijk aan de Engelse versies van de boeken kan komen. Ik vraag me wel af of ik echt alle 66 boeken ga lezen, of dat mijn plan ergens bij nummer 10 strandt… We zullen zien!

(foto van de cover van het boek via http://s3.amazonaws.com/agatha-christie-cms-production/hcuk-paperback/The-Mysterious-Affair-at-Styles.JPG)

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *