Boek 25 – “Ik Mooi Praten”

Jakkes wat een ontzettend naar, slecht geschreven bagger-boek was dit. Één ster op Goodreads en een antipathie opgevat voor David Sedaris. 

Het boek ging werkelijkwaar helemaal nergens over. Ik dacht aan de achterflap te zien een leuk, grappig boek te gaan lezen over een man met een bijzondere familie die interessante dingen meemaakt. In plaats daarvan kreeg ik een boek waarvan ik niet eens kan zeggen waar het over ging. Het was een rare verzameling van onsamenhangende, sterk in lengte en stijl verschillende hoofdstukken. De hoofdstukken leken een soort persoonlijke columns, maar het verschil met een normaal boek dat columns bundelt had hier het ene verhaal niets met het andere te maken. Ook was de indeling in twee delen (“Een” en “Deux”) heel vreemd. Deel een gaat gewoon over hem en ook over drugs (?) en in deel Deux woont hij in Frankrijk. Maar wat de link is tussen die twee delen? Joost mag het weten.

Ik ben blij dat ik niet voor dit boek betaalt heb (nou ja, indirect wel, want ik betaal natuurlijk wel voor mijn abonnement bij de Bieb om boeken te kunnen lenen) want anders had ik helemaal terug naar de boekhandel moeten fietsen om mijn geld terug te eisen. Zelden heb ik een boek gelezen dat zo nergens op sloeg, zonder enige humor, zonder diepgang, zonder überhaupt een verhaal. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *