Boek 44 – “Jane Eyre”

 

‘Jane Eyre’ is zo’n klassieker die je eigenlijk gelezen moet hebben. Het is geschreven door Charlotte Brontë, een van de Brontë-zusjes die in de negentiende eeuw boeken schreven die nu beschouwd worden als wereldklassiekers. Haar zus Emily Brontë schreef Wuthering Heights. Ik kocht Jane Eyre in de kringloopwinkel (wat je misschien al wist door deze post) en vond het nu tijd om hem eens te lezen. Jane Eyre is nummer 44 in de uitdaging, nummer 4 van 2015 en ik heb het Reading Challenge vinkje gezet bij ‘a book more than 100 years old’.

Titel: Jane Eyre
Auteur: Charlotte Brontë
ISBN: 9781853260209
Book Depository: €3,25, gratis wereldwijd verzonden. Klik hier voor meer info. *

WAAR GAAT HET BOEK OVER?

Hoewel dit boek een echte klassieker is en op veel scholen verplichte kost voor de Engels lessen, had ik eigenlijk geen idee waar dit boek over zou gaan. Ik wist alleen dat Jane Eyre de hoofdpersoon is en er ergens ook een Mr Rochester in voorkomt. Ik vermoed dat de meeste mensen meer over Jane Eyre weten dan ik wist voordat ik dit boek las, maar voor de onwetenden onder ons zal ik kort even het plot toelichten.

‘Jane Eyre’ begint als Jane ongeveer 10 jaar oud is. Jane is een wees en woont bij haar tante en twee nichtjes en neefje in huis. Ze wordt ontzettend slecht behandeld en wordt uiteindelijk naar de kostschool Lowoods gestuurd. De man die de leiding heeft over die school vindt het leuk om het leven van de meisjes zo zwaar mogelijk te maken. Ze krijgen amper te eten en hun kleren zijn veel te dun voor de kou van de winter. Jane heeft een moeilijke tijd op school maar raakt bevriend met Helen Burns. Na twee jaar breekt op Lowoods de tyfus uit en komt er een onderzoek naar de omstandigheden op school. Mensen zien hoe slecht de meisjes behandeld werden en vanaf dat moment gaat het op Lowoods beter.

Na haar opleiding te hebben afgerond en twee jaar les te hebben gegeven zoekt Jane een betrekking als gouvernante (een soort persoonlijke juf voor rijke kinderen, die in huis woont bij de familie om het kind onderwijs te geven). Ze komt terecht in huis bij Mr Rochester en zijn aangenomen kind Adèle. Jane vindt het fijn en bloeit op tijdens haar tijd op Thornfield (het huis van Mr Rochester). Jane en Mr Rochester zijn beiden niet knap en worden door andere personages zelfs af en toe lelijk genoemd. Jane wordt verliefd op Mr Rochester, ook al is hij eigenlijk nooit vriendelijk tegen haar en is hij bijna twintig jaar ouder. Na een tijdje lijkt hij haar ook te gaan waarderen. Maar worden ze samen gelukkig? Een bizarre plottwist komt op dit punt van het boek en ik ga daar verder niets meer over zeggen om het niet voor je te verpesten als je het boek nog wilt lezen.

WAT VOND IK VAN HET BOEK?

Ik vond het boek niet vlug lezen, hoewel het toch geen erg ‘zwaar’ boek was. Het ging gewoon over een meisje met een moeilijk leven die verliefd werd op een oudere man; klinkt meer als een chicklit dan als een wereldklassieker. Maar toch zorgde Jane’s zwaarmoedige gedachtegang en de gesprekken over geloof en moreel ervoor dat je er niet echt lekker door het boek heen komt.

Jane vond ik een origineel hoofdpersonage. Meestal zijn de vrouwelijke hoofdpersonages in oudere boeken mooi en aantrekkelijk (het schijnt dat ze vroeger uiterlijk veel meer linkten aan innerlijke: mooie mensen zijn top, lelijke mensen zijn slecht) maar Jane wordt beschreven als klein en weinig knap. Ook Mr Rochester is niet de ideale droomman. Mr Rochester wordt wel gewaardeerd in gezelschappen, maar waarschijnlijk meer door zijn aangeboren status en om zijn geld dan om zijn uiterlijk. Jane heeft geen hoge status maar is wel beter opgeleid dan de gemiddelde dienstmeid dus past eigenlijk nergens lekker tussen en dat zorgt voor weinig interessante gesprekken in het boek. Jane is een beetje te saai om een paar honderd pagina’s te volgen. 

Het verhaal is knap opgebouwd; je volgt Jane constant en ze maakt veel mee. Toch miste ik constant een reden om door te lezen. Ik vond Jane wel origineel maar je raakt als lezer niet betrokken bij wat ze doet; alles wat ze doet ondergaat ze lijdzaam en ze denk toch alleen maar aan Mr Rochester. Ook was een van de meest belangrijke thema’s in dit boek het christelijke geloof van die tijd. De verschillende manier van geloven van de personages wordt naar elkaar gezet. Allemaal heel leuk en aardig, maar niet interessant om over te lezen.

Conclusie: fijn dat ik nu mee kan praten over Jane Eyre. Er wordt vaak naar gerefereerd in bijvoorbeeld films en andere boeken en nu begrijp ik die opmerkingen ten minste als ik ze zie. Maar als we het hebben over prachtige klassieke boeken: ik lees tien keer liever Pride & Prejudice nog een keer.

*Ik ben een partner van The Book Depository en ontvang voor elk boek dat verkocht wordt via mijn link een kleine vergoeding.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *