Boek 47 – “Villa des Roses”

Villa des Roses is de debuutroman van de Vlaamse auteur Willem Elsschot. Het is voor het eerst gepubliceerd in 1913 en opnieuw uitgegeven in 2010 (dat is de versie die ik gekocht heb en die dus ook op de foto staat). Een dun boekje (zonder de aantekeningen die bijgevoegd zijn in deze versie maar 167 pagina’s) maar er gebeurt in die korte tijd veel in het Franse pension waar dit boek over gaat.
Nummer 47 in de uitdaging, nummer 7 van #boekperweek en het 2015 Reading Challenge vinkje heb ik bij ‘A book set somewhere you’ve always wanted to visit’ gezet omdat het zich afspeelt in Parijs.

Titel: Villa des Roses
Auteur: Willem Elsschot
ISBN: 9789025367688

WAAR GAAT HET BOEK OVER?

Villa des Roses is de naam van het pension dat meneer en mevrouw Brulot samen runnen in Parijs. Ze hebben een aantal vaste gasten en die zijn stuk voor stuk erg bijzonder. In het boek bekijken we deze gasten vanuit verschillende oogpunten. Het meeste bekijken we iedereen door de ogen van Louise, een kamermeisje dat na een tijdje in het pension komt werken. Louise is laagopgeleid, weduwe en heeft een zoontje. Zij moet onder andere zorgen voor de oude madame Gendron (die heel erg zielig is, omdat ze aan haar lot wordt overgelaten door haar zoon en een beetje haar verstand begint te verliezen). Louise heeft ook te maken met de Duitse Richard, met wie ze stiekem een relatie heeft. Richard neemt de relatie eigenlijk niet serieus, maar Louise heeft dat niet door en dat zorgt nog voor een heleboel problemen.

Naast deze personages gaat het boek vooral ook over madame Brulot en haar blik op de gasten. Ze heeft vaak problemen met gasten die niet betalen omdat ze totaal geen mensenkennis heeft. In het boek lezen we ook over verschillende bijzondere manieren waarop ze probeert om zoveel mogelijk geld uit de zakken van haar gasten te kloppen.

Natuurlijk zijn dit niet de enige personages. Er zijn nog een paar Hongaarse meisjes die tegen het eind allemaal bij een “oom” gaan wonen (na veelvuldige eerdere uitstapjes met die “oom”), er is nog een ouder stel, een man en een vrouw, met de moeder van die vrouw, die steeds maar niet betalen. Ook is er nog een Noor genaamd Aasgaard die moeite heeft met de Franse taal en langs wie dus alles een beetje heen gaat. Nu heb ik al best veel mensen opgenoemd en nog zijn dit niet alle gasten en bekenden die in dit boek voorkomen. Elk personage in dit boek heeft een compleet eigen karakter en achtergrondverhaal en dat is best knap van Elsschot, dat alles binnen 170 pagina’s.

WAT VOND IK VAN HET BOEK?

Villa des Roses heb ik op de middelbare school al eens eerder gelezen voor een boektoets. Ik kon me het verhaal nog bijna precies herinneren maar wilde dit boek toch nog een keertje lezen omdat ik het toen gewoon verdraaid goed vond. Zoals het plot hierboven beschreven staat klinkt het misschien allemaal een beetje suf, maar Elsschot heeft een manier van schrijven die alles grappig laat lijken. Het is ook leuk om iedereen steeds vanuit een ander gezichtspunt te bekijken en om te zien hoe iedereen probeert om het voor zichzelf zo leuk en makkelijk mogelijk te maken, zelfs als dat betekent dat ze elkaar een beetje moeten oplichten.

Dit debuut van Elsschot schijnt qua stijl niet echt te lijken op zijn latere werken, maar daar kan ik niets over zeggen omdat ik naast Villa des Roses niets van hem heb gelezen. Zijn debuut was wel gelijk een groot succes en heeft een paar prijzen gewonnen (geen Pulitzerprijs misschien, maar toch, wel een paar prijzen).

Het verhaal is lekker absurd en naast stilistisch geweldig ook vooral heel erg grappig. Vooral de situaties die te maken hebben met de oude madame Gendron lees ik altijd met plezier. Ik denk dat de meeste mensen in dit boek wel iets kunnen vinden dat ze leuk vinden en ik zou het zeker iedereen aanraden om dit boek een keertje te lezen.

One thought on “Boek 47 – “Villa des Roses”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *