Boek 49 – “Gone Girl”

Gone Girl is een thriller, geschreven door Gillian Flynn. Meestal ben ik niet zo van de thrillers, omdat ik simpelweg niet tegen de spanning kan (zoals je je misschien kan herinneren van een van mijn eerste recensies over een thriller van Tess Gerritsen – klik hier als je die nog even terug wilt lezen). Maar ik zag een paar maanden geleden reclames voor de film die op dit boek gebaseerd is en daar werd ik zo nieuwsgierig van dat ik besloot om het boek te lezen. Ik heb de Engelse versie bij de Bieb geleend en ik denk dat het voor de meeste mensen prima te doen is om het origineel te lezen in plaats van de Nederlandse vertaling.

Titel: Gone Girl
Auteur: Gillian Flynn
ISBN: 9781780221359
The Book Depository: €6,47, gratis verzending. Klik hier voor meer info.*

Dit was nummer 49 in mijn Uitdaging (we naderen het einde!), nummer 9 van dit jaar en het negende vinkje van de 2015 Reading Challenge heb ik gezet bij ‘A book that became a movie’.

WAAR GAAT HET BOEK OVER?

Gone Girl is het verhaal over het echtpaar Amy en Nick Dunne. Als het boek begint zijn ze vijf jaar getrouwd en ze wonen in een klein plaatsje in Missouri: North Carthage, het geboorteplaatsje van Nick. Amy komt uit New York en heeft daar ook de afgelopen jaren met Nick gewoond, maar omdat ze door de crisis allebei ontslagen werden was het nodig om uit New York te vertrekken en ergens anders op zoek te gaan naar een nieuwe toekomst. Amy en Nick waren heel erg rijk maar nu hebben ze bijna niets meer en ze moeten hun levensstijl dus ontzettend aanpassen. Op de dag van hun vijfde trouwdag blijkt Amy verdwenen te zijn. Het bewijs lijkt Nick aan te wijzen als de schuldige van een eventuele moord op zijn vrouw…

Het eerste gedeelte van het verhaal wordt afgewisseld tussen de tegenwoordige tijd van Nick verteld en flashbacks naar het begin van hun huwelijk door middel van het dagboek van Amy. Tussen die twee verhalen bestaan zulke grote contrasten dat het lastig is om er achter te komen wat er nou precies waar is en wat niet. In haar dagboek spreekt Amy over de problemen in hun relatie en dat Nick agressief jegens haar is af en toe en dat, sinds de crisis en het verhuizen naar North Carthage, zij bijna buiten zijn leven lijkt te staan. Nicks beleving in de tegenwoordige tijd echter laat het lijken alsof Amy heel moeilijk was om mee om te gaan en in deze delen van het verhaal is Nicks karakter een stuk minder problematisch dan in de dagboekgedeeltes.

De politie probeert eerst om samen te werken met Nick maar uiteindelijk is er zoveel bewijs tegen hem dat de verdenkingen tegen hem erg serieus worden. Nick neemt een goede (lees: dure) advocaat in de arm om zichzelf te beschermen. Dit lijkt echter meer tegen dan voor hem te werken omdat de mensen denken dat onschuldige mensen niets te verbergen horen te hebben en als hij onschuldig was geweest had hij daarom ook geen advocaat nodig gehad. Oftewel: nu gelooft helemaal niemand meer dat hij onschuldig is.

Ongeveer op de helft, misschien iets over de helft, is er een plottwist. Ik zag hem niet aankomen, maar ik ben dan ook erg slecht in thrillers en achteraf gezien leek hij heel erg voorspelbaar (maar misschien is dat altijd wel zo?). Ik zal hier geen spoilers verder neerzetten, alleen maar dat zelfs na de plottwist nog hele rare dingen gebeuren en het absoluut niet zo is dat je na de helft van het boek opeens rustig achterover gaat zitten lezen.

WAT VOND IK VAN HET BOEK?

Ik vond het spannend. Ik heb expres zoveel mogelijk gelezen op momenten dat ik niet alleen thuis was omdat anders elk geluidje buiten in een potentiële moordenaar verandert in mijn hersenen. Gelukkig leest dit boek best vlot dus ik hoefde niet erg lang in spanning te zitten.

Normaal gesproken ben ik niet zo dol op boeken die in dagboekvorm zijn geschreven. Hier werd het gelukkig goed afgewisseld met de ‘normale’ stukken vanuit het oogpunt van Nick en voegde het dagboek ook echt iets toe. Het is natuurlijk ook niet mogelijk om de tegenwoordige tijd van een vermist persoon te beschrijven als het de bedoeling is dat je als lezer nog niet weet of die vermiste persoon al dan niet dood is. Ook zorgde de dagboekstukken ervoor dat je aan alles wat in de tegenwoordige tijd gebeurde ging twijfelen. Een verhaal heeft natuurlijk altijd twee kanten (wat ook op de voorkant van het boek staat) en tussen de verhalen van Amy en Nick ga je vanzelf als lezer een soort middenweg zoeken en nadenken over hoe het nou écht zit. Ik moet wel bekennen dat ik Nicks stukjes een stuk minder geloofwaardig begon te vinden toen ik erachter kwam dat hij al bijna anderhalf jaar vreemdging met een meisje dat net iets ouder was dan twintig. Wat een stomme zak. Als lezer hoor je hem eerst vele pagina’s klagen over zijn vrouw en dan blijkt dat hij gewoon al tijden vreemdgaat; geen wonder dat je dan het gevoel krijgt dat je verder uit elkaar groeit.

Nadat ik het boek had uitgelezen hebben we thuis gelijk de film gekeken. Gone Girl is in 2014 verfilmd met in de hoofdrollen Ben Affleck en Rosamund Pike. Rosamund Pike herkende ik heel goed uit de verfilming van Pride & Prejudice, waar ze Elizabeths zus Jane speelt. Hoewel je in de film wel een stuk diepgang in de personages mist die er in het boek voor zorgen dat een deel van hun handelen logischer uit te leggen is, vond ik de verfilming over het algemeen goed gedaan. De personages waren zoals ik ze me ongeveer had voorgesteld en de meeste belangrijke dingen kwamen ook in de film voor. Het is wel extra leuk om de film te kijken vlak na het boek gelezen te hebben, omdat je dan nog veel details herkent.

Conclusie: lees het boek, kijk de film. En laat me vooral weten wat je ervan vond! Reacties achterlaten kan altijd maar ik ben ook bereikbaar via Twitter (@IlonaLeest).

*Ik ben een partner van The Book Depository en ontvang voor elk boek dat verkocht wordt via mijn link een kleine vergoeding.

One thought on “Boek 49 – “Gone Girl”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *