Boek 7 – “De Kleine Keizer”

Na de hectische tijden van de examens rol ik zo in de hectische tijden van verbouwen: maandag heb ik de sleutel van het huis gekregen waarin ik ga samenwonen. Er moet nog veel gebeuren dus we zijn van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat aan het klussen. Gelukkig heb ik de tijd gevonden om De Kleine Keizer van Martin Bril te lezen. Het ging over Napoleon, las erg vlot en ook wel grappig maar ik had steeds het gevoel dat hij bezig was met de inleiding. Voor dat missende verhaal en het gebrek aan spanning heb ik  het toch 3 sterren gegeven op Goodreads.

                                            

Martin Bril schrijft in zijn boek De Kleine Keizer over zijn passie voor Napoleon. Het boek gaat niet echt chronologisch want het is deels gebaseerd op columns die Bril eerder al gepubliceerd heeft en die vooral bedoeld om te entertainen en niet om een logisch verhaal te zijn. Het las door deze stijl wel erg vlot, maar toch, in een boek mis ik het wel als er geen rode draad door het verhaal is gewoven.

Napoleon is heel erg interessant. Ik wilde graag iets meer over het weten en heb daarom dit boek gekozen. Maar na een tijdje kwam ik erachter dat een beetje voorkennis wel handig was: Bril noemt de namen van veldslagen, plaatsen en maarschalken en lijkt vaak iets te impliceren als hij ze noemt, maar als je geen idee hebt wat er gebeurde bij die veldslagen, waar die plaatsen liggen of wie in hemelsnaam maarschalk Ney ook alweer is leest het boek toch iets lastiger.

De details in dit boek zijn heel erg… gedetailleerd. Naast de datum noemt Bril ook vaak de tijden en vraagt zich dan een paragraaf lang af of “rond één uur” (dat hij heeft gelezen in een boek over Napoleon) nou tien over één, vijf over één of toch iets anders was. En eerlijk gezegd kon het mij ook niet heel veel schelen. Maar dat was dit boek ook voor een groot deel: het verhaal van Bril’s passie. Dat was soms best grappig: dat hij uren gaat reizen, door weer en wind, om een grasland te zien omdat Napoleon daar ooit een keertje geweest is.

Dit is een beetje een kort verhaaltje geworden omdat ik verder ook niet echt kan ingaan op verschillende hoofdpersonen en weet ik het, omdat het een informatief boek is. Ik kan er nog wel over zeggen dat ik het aan zou raden, zeker als je Napoleon interessant vindt. Bril schrijft erg alsof je iemand gewoon hoort praten en springt een beetje van de hak op de tak. Daardoor leest het vlot en heb je niet het gevoel dat je gewoon je geschiedenis schoolboek hebt opengeslagen bij het hoofdstuk Napoleon Bonaparte. En mocht je dit boek echt gaan lezen: lees dan eerst dit, dan heb je vast veel meer plezier aan het boek.

One thought on “Boek 7 – “De Kleine Keizer”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *