‘Opgeruimd!’ – Marie Kondo

Cover van het boek Opgeruimd! door Marie KondoDe kans is erg klein dat je nog nooit van Marie Kondo hebt gehoord. Toen dit boek, Opgeruimd!, vorig jaar verscheen ontstond er een heuse opruim-hype. Mensen die behoefte hadden aan een boek vol opruimtips konden hun hart ophalen: Kondo geeft een methode die erg specifiek is. Zo hebben je sokken behoefte aan rust na een dag hard werken, voelt je kleding zich verwaarloosd als het onaangeraakt achter in je kast ligt en vindt je huis het fijn om elke dag begroet te worden met een vrolijk “Hallo!”. Kondo zet haar methode duidelijk uiteen in Opgeruimd! en ik wilde wel eens kijken waar die hele hype nou uit was ontstaan.

Titel: Opgeruimd!
Auteur: Marie Kondo
ISBN: 9789400505629

Marie Kondo is een Japanse opruimconsulente die er haar werk van heeft gemaakt om orde te scheppen in huizen waar de chaos heerst. Na jarenlange ervaring heeft ze uiteindelijk de zogenaamde ‘KonMarie’-methode ontwikkeld. Die is in essentie heel simpel: je gooit eerst alle overbodige spullen die je hebt weg, en daarna geef je alles wat je nog over hebt een vaste plek in je huis. Deze methode is vooral baanbrekend omdat vele opruimgoeroes aanraden om je huis kamer voor kamer op te ruimen, of in ieder geval stukje bij beetje, terwijl Marie Kondo stelt dat je maar één keer hoeft op te ruimen en daarna nooit meer. Je hele leven opruim-vrij? Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn…

Kondo kwam met haar methode toen ze ontdekte dat door haar huis heen ze dezelfde soort spullen op verschillende plekken opborg, en dus eigenlijk geen duidelijk beeld had van wat er allemaal in huis was. Ik kon me heel erg identificeren met het voorbeeld dat ze gaf: lippenbalsem op je nachtkastje, in je handtas, bij je make-up en op nog veel meer plekken. Kondo zegt dat dit compleet onnodig is en alleen maar chaos in hand werkt: zij raadt je aan om alle dingen met hun ‘soortgenoten’ op te bergen, zodat je precies weet waar je aan toe bent.

Beslissen wat je wilt houden op basis van de vraag of je er blij van wordt is de belangrijkste stap bij het opruimen.

(pagina 51)

Maar dat opbergen is eigenlijk pas de tweede stap: eerst moet je beslissen welke spullen je wilt houden en welke niet. Al je spullen moeten je vreugde brengen als je wilt dat je huis een vreugdevolle plek is. Oftewel: je moet al je bezittingen even in je handen houden en je serieus afvragen “Brengt dit shirt / deze onderbroek / collegebundel wetteksten privaatrecht 2014-2015 / lippenbalsem me vreugde?”. Als het je geen vreugde (meer) brengt moet het weg. Dat klinkt nogal streng, en dat is het ook. Ook Kondo geeft het toe: het is best een klusje om op deze manier je huis door te gaan. Maar Kondo geeft geen haarbreed toe: “Een klein beetje opruimen betekent een leven lang opruimen” (pagina 24). Om het proces iets gestroomlijnder te maken moet je daarom een vaste volgorde aanhouden:

  1. Kleding (vooral omdat je daar het minste een emotionele band mee voelt en het dus wat makkelijker is om er veel van weg te gooien).
  2. Boeken (je kunt maar beter geen grote TBR-stapel hebben want Marie Kondo is erg streng: als een boek al een tijdje in je kast staat en je hebt het nóg niet gelezen, dan zul je het ook niet lezen dus moet het weg!)
  3. Paperassen (hier vallen alle papieren die je in huis hebt onder, van loonstrookjes van zes jaar geleden tot het afhaalmenu van het Chinese restaurant om de hoek)
  4. Komono / allerlei (onder deze categorie vallen al je andere bezittingen: electronica, make-up, CD’s, paspoort en de spaghetti in je voorraadkast).
  5. Spullen met emotionele waarde (foto’s, dagboeken, oude liefdesbrieven enzovoorts)

Het enige wat je hoeft te doen, is je aan de juiste volgorde houden.

(pagina 74)

Het doorlopen van het hele “Word ik hier blij van?”-proces in alle categorieën gaat je waarschijnlijk heel veel tijd kosten, maar Marie Kondo belooft je dat dat de laatste keer zal zijn dat je echt op moet ruimen. Want als je alleen de spullen hebt bewaard waar je blij van wordt hoef je ze alleen nog maar een mooi, handig plekje in je huis te geven en dan is al het werk klaar! Je bent dan omringd met spullen waar je gelukkig van wordt.

Ik ben eerlijk gezegd een beetje skeptisch. Want hoe gelukkig word ik nou echt van dingen die ik wel móet bewaren, zoals het zaagsel voor mijn hamster, of de Sun alles-in-één-vaatwastabletjes? Ook is Marie Kondo mij iets te zweverig. Ze vergelijkt prijskaartjes aan kleding met navelstrengen, vindt dat je je sokken niet mag oprollen omdat ze op die manier niet lekker kunnen rusten, en ze bedankt al haar spullen voordat ze ze weggooit. Tja. Ik zie mezelf dat gewoon niet echt doen. Wel is Opgeruimd! een boek dat je weer even wakker schudt: waarom zou je kleding bewaren waar je niet blij van wordt? En is het niet echt veel handiger om alle spullen die met elkaar te maken hebben op één plek te verzamelen? Mijn advies is daarom: neem Marie Kondo niet al te letterlijk, maar haar opruimmethode is an sich handig en logisch.

2 thoughts on “‘Opgeruimd!’ – Marie Kondo

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *