‘PAAZ’ – Myrthe van der Meer + update Leni Saris minimarathon!

Na alle positieve ophef over het vervolg op PAAZ van Myrthe van der Meer, Up, dacht ik dat het toch eens tijd werd om mee te doen aan de modegolven in de literatuur. Meestal pak ik gewoon een boek dat me leuk lijkt en dat kan een 19e eeuwse klassieker zijn of juist een onbekend boek van nu en laat ik me niet beïnvloeden door de ‘rages’ van het moment. Maar de covers van de boeken waren zo precies wat ik leuk vind (simpele, kleurrijke covers met een plaatje + grote letters) dat ik besloot PAAZ het voordeel van de twijfel te gunnen en reserveerde ik hem bij de bieb. Dat idee hadden meer mensen gekregen na het verschijnen van Up, dus ik moest een paar weken wachten. Maar hé, dan heb je ook wat, zou je denken.

Titel: PAAZ
Auteur: Myrthe van der Meer (pseudoniem)
ISBN: 9789044336672

Het boek gaat over Emma. Ze heeft een goede baan, ze heeft een vriend die van haar houdt dus ze lijkt altijd reuze gelukkig. Echter, ze heeft al haar hele leven een wens om dood te gaan. Meestal weet ze die wens op de achtergrond te houden zodat ze kan functioneren in het normale leven, maar op een dag wordt het haar allemaal te veel en moet ze worden opgenomen in de psychiatrische afdeling van het algemeen ziekenhuis (ook wel afgekort tot paaz). Zelf had ze nooit verwacht ooit zo’n probleemgeval te worden dat zou moeten opgenomen en ze is dus ook vast van plan om binnen een of twee weken weer uit de paaz weg te zijn. Maar na gesprekken met haar psychiater, psycholoog en de verpleging moet ze steeds langer blijven en krijgt steeds meer pillen voorgeschreven. Het lijkt de eerste tijd met Emma niet beter, maar juist slechter te gaan en vervelende herinneringen aan haar jeugd komen steeds harder terug. Emma komt op de paaz in aanraking met een heleboel verschillende mensen met elk hun eigen psychiatrische probleem. Ze leert er om zichzelf te zijn en haar vreemde gedachtes en soms dwangmatig  handelen (voorbeeld: ze moet altijd op tijd zijn) naar haar eigen hand te zetten.

Het verhaal klonk dus best interessant. Maar eerlijk is eerlijk: ik vond het geen fijn boek om te lezen. Álle personages zijn simpel. Emma’s verhaal is ook weer lekker typisch: meisje met verstoorde jeugd heeft dat niet goed verwerkt en ondervindt daar nu problemen van. En dat kan ook zeker het plot zijn van een goed boek, maar Myrthe van der Meer beschrijft de personages allemaal vlak en hooguit tweedimensionaal. Geen enkel personage lijkt echt menselijk en geloofwaardig of complex te worden. Ze zijn er alleen om naast de zaak van Emma ook andere psychiatrische problemen uit te beelden. Emma zelf ook heeft een bijna kinderlijke gedachtegang waar je als lezer geen grip op kunt krijgen. Steeds weer dezelfde korte zinnen, dezelfde psychiaters waar Emma problemen mee heeft en een vreemde hoofdstukindeling zorgen ervoor dat je niet kan wachten om dit boek uit te lezen, al was het alleen maar om het weg te kunnen leggen en terug te brengen naar de bibliotheek.

Dit boek heeft me dus geleerd wat ik na Twilight en Vijftig Tinten Grijs allang had moeten weten: volg nooit klakkeloos de meute als het gaat om het lezen van boeken.


Gelukkig had ik nog twee Leni Saris boeken te gaan voor mijn Leni Saris minimarathon. Die waren ongeveer net zo oppervlakkig als PAAZ maar lang niet zo pretentieus. Ik koos nu voor ‘Echo in de Wind’.

Echo in de Wind is het eerste boek in de serie over de familie van Raalte. Onno verhuist met zijn moeder en zusjes Shelly en Olga naar het landelijke gebied waar ook de familie Tjalink woont. De familie Tjalink is een gezellig en warm gezin, maar met de familie van Raalte lijkt van alles mis te zijn. Onno maakt zijn moeder en zusjes het leven zuur en lijkt voor niemand respect te hebben behalve zijn overleden vader. Fabiënne Tjalink ziet dit allemaal gebeuren en probeert er achter te komen waarom Onno’s moeder van haar overleden man helemaal niet zo’n hoge pet op lijkt te hebben. Naarmate de maanden vorderen veranderen de gevoelens van Fabiënne en Onno sterk voor elkaar. Ze worden hoteldebotel verliefd en verloven zich. Maar dan komt Fabiënne achter (een gedeelte van) de waarheid en deze kennis lijdt tot een breuk met Onno die haar niet gelooft. Zal het nog goed komen tussen de twee en zal Onno de waarheid leren accepteren? Met Leni Saris weet je het maar nooit!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *