Rondleiding bij Wilco – printing & binding

Vandaag was een hele interessante dag, want ik kreeg een rondleiding bij Wilco printing & binding te Amersfoort! De droom van elke bibliofiel, want hier worden alle boeken echt gedrukt en in elkaar gezet zodat ze later door ons gelezen kunnen worden. Wilco is één van de grootste full-service drukkerijen / binderijen van heel Europa en elke dag staan er gigantische machines lawaai te maken om zo de mooiste boeken, tijdschriften en ander leuks te drukken binden. Tijd voor een kijkje achter de schermen!

Logo van 'Wilco Printing & Binding'


klik op de foto om naar de website van Wilco te gaan

Ik kreeg een rondleiding van Enno Smid, die Product Manager op de afdeling sales van Müller Martini is. Dat bedrijf produceert ‘technologische systemen die de grafische industrie ondersteunen’. Klik hier om op de site van Müller Martini zelf verder te kijken, mocht je nieuwsgierig zijn. Meneer Smid zit al jarenlang in het vak, weet dus precies wat er allemaal gebeurt in zo’n drukkerij en was dus de uitgelezen (haha woordgrap) persoon om deze rondleiding te geven. Mochten er fouten in deze post staan zal dat ook zeker niet liggen aan een verkeerde uitleg, maar omdat ik het misschien verkeerd begrepen heb.Voor deze blogpost beperk ik me even tot boeken maar er worden natuurlijk ook een heleboel andere dingen gedrukt.

Wat me als eerste opviel bij Wilco: wat is alles daar enorm groot. Er staan machines die ik me niet eens had kunnen voorstellen, zo groot (en zo veel lawaai). Het proces dat elk boek doorloopt begin met de order die de klant geeft. Vaak komen orders binnen in de vorm van een PDFje, zodat de opmaak sowieso kloppend is doorgegeven. Na het eerste administratieve gedeelte worden er voor alles dat gedrukt moet worden grote platen gemaakt. Die worden gebruikt om de drukmachines precies dat te laten drukken dat ze moeten drukken. De drukmachine is niet (zoals ik eigenlijk had verwacht) een soort grote printer, maar een lang apparaat waar elke kleur zijn eigen drukgedeelte heeft. Rode inkt heeft een eigen pilaar en dus een eigen plaat, en ook gele en blauwe inkt hebben een eigen ‘afdeling’ en een eigen plaat voor misschien wel één en dezelfde pagina. Door gedeeltes te laten overlappen in de platen kunnen de kleuren worden gemengd. Het maken van die platen komt dus erg precies, omdat je anders geen rechte overlappen kunt maken en de kleuren niet goed worden gemengd.

Geprinte omslagen boek 'Ik kom terug' door Adriaan van Dis
Hier zie je zo’n groot vel met omslagen: elke kleur heeft dus zijn eigen plaat gehad om dit precies te kunnen drukken. Dit zijn omslagen voor het boek ‘Ik kom terug’ van Adriaan van Dis.

Na het drukken van de pagina’s (en hier heb ik het over de pagina’s in het boek, dus niet de omslag) gaan we naar de vouwmachines. Elke pagina die ik net noemde is eigenlijk een groot blad met een heleboel pagina’s erop zoals je die in je boek ziet. De vouwmachines slikken die grote pagina’s in en vouwen daar kleinere katernen van. Deze katernen maken deel uit van een boek. Hoe dikker een boek is, hoe meer katernen het nodig heeft. De katernen worden vaak aan elkaar genaaid met dun touw en dat is ook wat ik bij Wilco heb gezien, maar ik begreep dat er ook nog andere manieren zijn om katernen met elkaar te verbinden. Als de katernen netjes gevouwen zijn kunnen we er een echt boek van maken: op naar de bindafdeling!

Foto van de bindafdeling van drukkerij Wilco
Foto van de machine's die op de bindafdeling van Wilco staan

Dat mooie blauwe apparaat dat je op de foto ziet pakt de gebundelde katernen op en smeert automatisch lijm op de rug en plakt het kaft daarop vast. Klinkt een stuk makkelijk dan het is, want er zijn een heleboel manieren om dat te doen: alleen de lijm zelf kan al koud, warm of heet & dierlijk of chemisch zijn. Eigenlijk kan deze machine elke soort kaft aan. Die kaften komen er ook niet vanzelf: aan het maken van een mooie kaft gaat nog een heel proces vooraf. Harde kaften vond ik het leukst om te bekijken. Harde kaften worden gedrukt op stevig papier waar aan de binnenzijde drie stukken karton geplakt zit: een voor de voorkant van het boek, een voor de achterkant en een dun stukje voor de rug. Tussen elk stukje zit ruimte om de kaft om het katern heen te kunnen vouwen, en dit stukje moet dus precies dik genoeg zijn om perfect om het boek heen te vallen…

Harde kaften hebben vaak aan de voor- en achterzijde aan de kant van de rug een inkeping dat dient als scharnierpunt zodat de rug van het boek mooi intact blijft als je het boek openvouwt. Deze inkeping zit er nog niet standaard in, dus de boekjes gaan met kaft en al door een afdeling waar ze op één punt worden geperst zodat die inkeping ontstaat. Daar heb ik helaas geen foto van, maar op dit plaatje zie je wel duidelijk welke inkeping ik precies bedoel:

Close-up van een hardcover boek

En nu hebben we zo ongeveer het hele proces doorlopen. Ik heb geprobeerd om alles een beetje duidelijk neer te zetten, maar het is natuurlijk lastig om dit uit te leggen zonder de apparatuur echt te kunnen laten zien. Het proces is zo uitgebreid en er zijn zo enorm veel dingen mogelijk dat ik dat onmogelijk in zo’n relatief korte rondleiding alles heb kunnen zien. Maar wat een leuke ervaring om eens achter de schermen te kijken bij een drukkerij. Je ziet boeken gewoon echt geboren worden! Enno Smid, heel erg bedankt voor alle uitleg en alle mensen bij Wilco: ontzettend bedankt voor de gastvrijheid! De volgende keer dat ik een boek in handen heb ben ik me in ieder geval meer bewust van al het werk dat aan het in elkaar zetten ervan vooraf gaat.

Informatie over het boek 'Station Elf' in de binnenflap van het boek
Het laatste boek dat ik gelezen heb, Station Elf, is toevallig ook gedrukt bij Wilco! 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *