‘Het Rosie effect’ – Graeme Simsion

Cover van het boek Het Rosie Effect door Graeme SimsionHet Rosie effect is de opvolger van Het Rosie project, waarover ik eerder al deze recensie schreef. Ik was fan van hoofdpersoon Don Tilmann en zijn bijzondere blik op de wereld en had daarom zin om dit tweede boek van Simsions hand te lezen.

Titel: Het Rosie effect
Auteur: Graeme Simsion
ISBN: 9789021017433
Verschenen bij uitgeverij Luitingh-Sijthoff.

Het Rosie effect gaat verder waar Het Rosie project ophield. Mocht je dus het eerste deel nog niet hebben gelezen, dan kan deze recensie spoilers bevatten over de afloop van het eerste boek!

In Het Rosie effect wonen Don en Rosie samen in New York, waar hij universitair docent genetica is en zij haar doctoraat psychologie afrond terwijl ze ook bezig is met haar studie geneeskunde. Ze zijn getrouwd en lijken hun leven eigenlijk best goed op orde te hebben. Maar dan doet er zich een onverwachte situatie voor: Rosie is zwanger! Ze slikte altijd de pil maar wilde graag zwanger worden en heeft daarom al een tijd de pil niet meer geslikt. We weten allemaal dat Don moeite heeft met nieuwe situaties en hij plant zijn dag het liefst van minuut tot minuut, dus het is voor hem heel moeilijk te verwerken dat hun leven op zo’n drastische manier zal veranderen. Don had verwacht dat ze als getrouwd stel zulke grote beslissingen samen zouden maken zodat ze er zich samen op voor zouden kunnen bereiden. Eenmaal een beetje bijgekomen van de schrik praten Rosie en Don wat meer over de nieuwe situatie, en zij vraagt hem of hij blij is met de zwangerschap. 

Het Rosie effect gaat daarna verder over de problemen die tussen Rosie en Don ontstaan. Zij denkt dat hij geen liefdevolle, zorgzame vader zou kunnen zijn voor het kind en hij begint een project om alles te leren wat er te leren over het vaderschap. Dit doet hij op zijn eigen, unieke manier en hij loopt dus weer tegen allerlei problemen aan. De situatie wordt ook niet makkelijker door het verschijnen van Gene, Dons beste vriend die we al kennen uit Het Rosie project. Rosie mag hem helemaal niet graag en Gene heeft een slaapplaats aangeboden gekregen van Don in hun appartement…

Het verhaal draait eigenlijk alleen maar om Don, Rosie en hun baby. En dat is best weinig plot voor ruim driehonderd, bijna vierhonderd pagina’s. Het boek begon voor mij al direct op een ‘verkeerde’ manier: dat Rosie stopte met de pil slikken, zwanger word, en het Don verwijt dat hij niet gelijk staat te springen van blijdschap. Ze kent hem en ze weet dat hij niet zo goed tegen veranderingen kan, en zwangerschap is nogal wat. Alle problemen uit het boek hadden dus voorkomen kunnen worden als Rosie zich gewoon had gedragen zoals van de vrouw van Don verwacht had kunnen worden. Ook jammer is dat het boek een stuk minder grappig is dan het eerste deel.

Natuurlijk zorgt Don wereldvreemdheid wel voor grappige situaties maar het lijkt allemaal heel erg op alles wat in Het Rosie project voorkomt. Dit werd versterkt door Gene, die blijkbaar onmisbaar was voor Simsion maar volgens mij compleet overbodig en zelf storend was voor dit boek. Een jammerlijk vervolg op een leuk begin.

Boek 40 – “Het Rosie Project”

Het Rosie Project, geschreven door Graeme Simsion, kwam uit in 2013. Nu ligt het vervolg op dit eerste deel al een aantal maanden in de schappen bij de boekhandelaren. Ik kan me nog herinneren dat ik veel blogs en recensies heb voorbij zien komen en dat ze eigenlijk allemaal positief waren over het werk van Simsion. Tijd om met mijn boekenbon mijn plaatselijke boekhandelaar te steunen en Het Rosie Project mee te nemen naar huis!

Titel: Het Rosie Project
Auteur: Graeme Simsion
ISBN: 9021015722 

WAAR GAAT HET BOEK OVER?

Het boek gaat over de autistische Don Tillman. Hij heeft veel moeite met vrienden maken en voelt zich vaak niet op zijn gemak bij andere mensen, omdat hij zich anders gedraagt en kleedt en daarom vaak een beetje wordt uitgelachen. Hij is professor genetica aan de universiteit en daar werkt ook een van zijn weinige vrienden: Gene. Gene is wat ouder en wil graag seks hebben met vrouwen van alle verschillende nationaliteiten. Heel apart.

Don wil graag een vaste vriendin en begint daarom met het Echtgenote Project: een 16 pagina’s tellende vragenlijst die eventuele geïnteresseerden in moeten vullen en die alle niet-perfecte vrouwen weg moet filteren om zo verspilling van Don’s tijd moet voorkomen. Don heeft namelijk slechte ervaringen met dates: zo was er een vrouw geobsedeerd met ijssmaakjes (Don gelooft niet dat je echt verschil kunt proeven tussen ijssmaken omdat je smaakpapillen zo koud worden dat nuances niet op te merken zijn, zodat abrikoos en perzik uitwisselbaar zouden zijn) en af en toe kwam Don er te laat achter dat een vrouw rookt en dus niet acceptabel zou zijn als partner. En Don ziet elke date die niet wordt voortgezet met volgende dates en daarna een stabiele relatie als complete tijdverspilling. 

Maar dan komt Rosie in zijn leven. Don vindt Rosie mooi en leuk en ze zorgt ervoor dat zijn leven compleet op zijn kop komt te staan. Hij is er heel zeker van dat ze totaal ongeschikt zou zijn als partner maar op advies van Gene vraagt hij haar toch mee uit en blijft dingen met haar doen. Afspreken gaat gemakkelijk omdat Rosie op zoek is naar haar biologische vader en Don kan haar daar, als geneticus, mee helpen door middel van DNA-onderzoek. Ze verzamelen samen het DNA van meer dan zestig mannen en reizen zelfs af naar New York om achter de identiteit van haar vader te komen. Langzaam maar zeker ontwikkelen ze gevoelens voor elkaar. Maar Rosie is bang dat Don nooit écht van haar zal kunnen houden (door zijn autisme lijkt het soms alsof hij geen gevoelens heeft; hij wordt bijvoorbeeld niet emotioneel van dingen zoals zielige films of een rondleiding over Ground Zero) en Don leeft in de vaste overtuiging dat Rosie niet de perfecte vrouw is voor hem. Komt het aan het einde toch nog goed? Spannend hè.

WAT VOND IK VAN HET BOEK?


Ik vond dit boek heel erg leuk. Niet diepzinnig, een beetje voorspelbaar, maar wel creatief en leuk bedacht. Don is een sympathiek hoofdpersonage en dat maakt het lezen aangenaam. Het is misschien een beetje het standaardbeeld van autisme dat wordt neergezet, maar dan nog is het bijzonder om te lezen hoe anders geprogrammeerde hersenen ervoor zorgen dat je situaties compleet anders beleefd. Het is niet een boek dat je echt aan het denken zet en het zal ook geen klassieker worden. Maar ik begrijp goed waar de hype van vorig jaar vandaan komt. Er zit veel humor in het boek en het is weer eens wat anders dan de romantische boeken die we gewend zijn. Ik ga het vervolg, Het Rosie Effect, ook zeker lezen.