‘To Kill a Mockingbird’ – Harper Lee

Cover boek 'To Kill a Mockingbird' door Harper Lee

‘To Kill a Mockingbird’ stond eigenlijk bij iedereen wel op het boekenlijstje voor Engels op school. Een klassieker waarvan de laatste vijftig jaar miljoenen exemplaren zijn verkocht. Iedereen kent het boek wel, al is het maar van horen zeggen. Ik had het nog nooit gelezen (schande natuurlijk) maar Harper Lee’s tweede boek, Go Set a Watchman, was zoveel in het nieuws dat ik vond dat ik toch maar eens aan ‘To Kill a Mockingbird’ moest beginnen. En eerlijk gezegd heb ik spijt dat ik dit boek niet veel eerder gelezen heb. Ik heb hem in het Engels gelezen; de Nederlandse titel van het boek is ‘Spaar de Spotvogel’.

Titel: To Kill a Mockingbird
Auteur: Harper Lee
ISBN: 9780099549482
€6.71  bij BookDepository*
€7,99 bij Bol.com*

To Kill a Mockingbird werd voor het eerst uitgegeven in 1960, maar het boek speelt zich een ruime twintig jaar eerder af in de tijd van de Great Depression in Amerika. Het waren lastige tijden voor veel mensen en zo ook voor de bewoners van Maycomb, Alabama, de (fictieve) plaats waar To Kill a Mockingbird zich afspeelt. Harper Lee volgt in het verhaal een jong meisje om zo nog duidelijker te kunnen laten zien hoe vreemd volwassenen soms zijn. In het boek komen verschillende thema’s aan de orde, maar vooral belangrijk is het racisme. Racisme is nog steeds aan de orde van de dag (wat je zeker zult weten als je het nieuws over Amerika de laatste paar maanden een beetje gevolgd hebt) maar zeker in de twintigste eeuw was het nog echt extreem: toen was er nog openlijke segregatie en werden blanken en zwarte mensen strikt gescheiden. Het is heel bijzonder dat een boek dat een halve eeuw geschreven werd een probleem aan de kaak stelt waar we met z’n allen nog steeds mee te maken. 

Het verhaal volgt een paar jaar in het leven van Jean Louise “Scout” Finch, dochter van advocaat Atticus en zus van Jem. Scout is zes jaar oud als het boek begint. Door haar ogen zien we hoe vreemd volwassenen in Maycomb zich gedragen. Zo is er bijvoorbeeld een man die nog bijna niemand ooit gezien heeft: “Boo” Radley. Kinderen maken elkaar bang met verhalen over de Radleys en spelen de familie in hun toneelstukjes na. Ook is er een oude vrouw die elk kind dat langskomt de huid volscheldt. En natuurlijk komen er nog veel mensen in voor maar het is nu niet erg interessant om iedereen specifiek te bespreken. Het volstaat om te zeggen dat eigenlijk iedereen die in Maycomb woont een bijzondere toevoeging is aan het boek en zo zijn eigen invloed heeft op Scouts leven. 

Atticus is de geschiedenis in gegaan als de held tegen racisme. In het boek verdedigt hij een zwarte man die wordt beschuldigd van het verkrachten van een blank meisje. In die tijden had een zwarte man tegen een blank persoon nooit een kans in rechtszaken: een jury stemde eigenlijk standaard ‘schuldig’ (en dat is tegelijkertijd het vervelende aan het systeem van juryrechtspraak dat ze tot op de dag van vandaag hanteren in Amerika). Scout en Jem hebben het zwaar op school omdat hun vader een zwarte man verdedigt en alle ouders tegen hun kinderen hebben gezegd dat Atticus daarom een slechte man is. Scout krijgt dus al op jonge leeftijd van dichtbij mee wat rassendiscriminatie is, Gelukkig lijkt Atticus altijd op te komen voor gelijke rechten en hij doet dan ook oprecht zijn best om Tom (zo heet de man) te verdedigen. Maar of het ook goed afloopt?

To Kill a Mockingbird is niet voor niets zo’n bekende klassieker, daar ben ik wel achter gekomen. Soms lijken van die bekende boeken die je gelezen “moet” hebben een beetje indrukwekkend waardoor je gelijk al minder zin hebt om eraan te beginnen. In sommige gevallen is dat terecht (*kuch* Oorlog en Vrede *kuch*) maar in dit geval kon ik me naderhand niet meer voorstellen dat ik eerst niet zo goed durfde te beginnen in dit boek. Ik had er een compleet verkeerd beeld van. Lee schrijft vol humor en de personages zijn hoewel vaak vreemd wel erg sympathiek en leuk om over te lezen. Zoals ik op Goodreads in mijn korte recensie al zei: dit is een boek waarvan je het jammer vindt dat je hem nooit meer voor de eerste keer zult kunnen lezen. Een klassieker die ik je volop kan aanraden dus.

Volg IlonaLeest ook op Twitter via @IlonaLeest !

*Omdat ik bij de Book Depository en Bol.com lid ben van het partnerprogramma krijg ik een minieme vergoeding als mensen boeken bestellen via links die op mijn site staan.

‘Heren van de thee’ – Hella S. Haasse

Foto cover boek 'Heren van de thee' door Hella S Haasse
‘Heren van de thee‘ door Hella S. Haasse stond al een tijdje op mijn verlanglijstje om eens te lezen. Ik ben een groot liefhebber van haar debuut ‘Oeroeg(zoals je misschien weet als je mij al een tijdje volgt, ik schreef over ‘Oeroeg‘ namelijk al eerder deze post) en wilde graag meer werken van haar hand lezen. Gelukkig hadden ze ‘Heren van de thee‘ bij de bibliotheek toen ik boeken ging opzoeken om mee te nemen op vakantie en dus werd dit boek nummer twee om te lezen tijdens mijn weekje weg.
 
Titel: Heren van de thee
Auteur: Hella S. Haasse
ISBN: 9789021441795
Heren van de thee speelt zich net als Oeroeg af in Nederlands-Indië, toen de Nederlanders daar nog als kolonisten waren. Haasse is zelf als kind daar ook opgegroeid dus het is een thema dat zij vaker gebruikt in haar boeken, omdat ze veel van haar eigen herinneringen en ervaringen in het verhaal kan verwerken. Haasse gaat eigenlijk nooit in op het morele vraagstuk van de overheersing van de Nederlanders: ze is meer een observant en benoemt de situatie en de gedachten en gevoelens die de hoofdpersonages hebben ten opzichte van politieke veranderingen. Als lezer krijg je genoeg stof aangereikt om zelf je mening te kunnen vormen, maar Haasse stuurt je geen bepaalde kant op.

In Heren van de thee volgen we Rudolf Kerkhoven, vanaf de jaren zeventig van de negentiende eeuw. Na het afronden van zijn studie, die hij erg serieus nam, volgt hij zijn hart en vertrekt naar Nederlands-Indië. Hij wil daar in de voetstappen treden van familieleden die hem al voorgingen en vooral ook zijn vader helpen op diens plantage. Rudolf heeft een serieuze persoonlijkheid en trekt zich bijna alles persoonlijk aan. Dat zijn vader hem niet direct aanstelt op een hoge positie op de plantage steekt Rudolf. Toch blijft hij jarenlang leren en ploeteren om uiteindelijk zijn eigen stuk grond te pachten: Gamboeng. Het is nog onontgonnen land en Rudolf moet dus helemaal vanaf het begin beginnen. Na een paar jaar op Gamboeng te hebben gewerkt ontmoet hij Jenny Bisschop. Zij is een mooi, lief meisje en Rudolf wordt verliefd op haar. Na een langzame start gaat Jenny ook Rudolf waarderen en zij trouwen.

Het boek is onderverdeeld in verschillende tijdsvakken. In het eerste gedeelte volgen we Rudolf op zijn pad van student naar leerling op Java en daarna naar het aarzelende begin van Gamboeng. Na het trouwen volgen we ook de gedachten en gevoelens van Jenny. Het verhaal was eerst strak en duidelijk en wordt naarmate het boek vordert steeds iets vaker afgewisseld, steeds iets minder gestroomlijnd. Het is een subtiele manier van Haasse om ons als lezer duidelijk te maken dat het leven van Rudolf nu hij een vrouw (en later ook kinderen) heeft er anders uit is gaan zien. 

Naast het gezin van Rudolf focust het boek ook de families van Rudolf en Jenny in het algemeen. Haasse heeft dit boek deels gebaseerd op bestaande familiearchieven van de familie Kerkhoven en het boek is dus niet 100% fictie. Wel heeft Haasse er een roman van gemaakt: het is geen precieze biografie van de familie Kerkhoven maar meer een verhaal dat deels op waarheid berust. Wat dit boek zo mooi maakt zijn de beschrijvingen van het land en de gewoontes en gebruiken. Haasse schrijft zo beeldend dat je je bijna echt in dat warme, vochtige land waant en je de thee en koffie die geplukt wordt bijna kunt ruiken. Ook gebruikt Haasse in zinnen Soendase woorden die worden uitgelegd in een woordenlijstje achterin het boek. Het gebruik van die woorden geeft het boek nog meer een authentiek karakter. Heren van de thee is een meesterwerk van een meesterschrijfster.

*Omdat ik bij Bol.com lid ben van het partnerprogramma krijg ik een minieme vergoeding als mensen boeken bestellen via links die op mijn site staan. 

‘De donkere kroon’ – Sarah J. Maas

Foto cover boek 'De donkere kroon'  door Sarah J Maas
De vakantie is altijd een goede tijd om veel boeken te lezen. Geen druk van werk of school, op een ligbedje aan het zwembad lekker wegdromen met een goed boek… Ideale situatie, toch? Ik las op vakantie als eerste De donkere kroon, het tweede deel in de ‘Throne of Glass’ serie van Sarah J. Maas. Celaena komt in dit tweede boek terug als de kampioen van de koning en maakt weer veel spannende dingen mee.
Titel: De donkere kroon
Auteur: Sarah J. Maas
ISBN: 9789022571118
In een recensie die ik eerder schreef over het eerste deel leg ik al uit over wie het verhaal gaat en welke personages er nog meer in het boek voorkomen. Veel van die personages komen weer terug in dit tweede deel: natuurlijk Celaena zelf, maar ook Chaol, Dorian en Nehemia spelen weer een grote rol. Mocht je mijn eerdere recensie gemist hebben: hier kun je hem lezen (of als je hem al wel gelezen hebt weer even je geheugen opfrissen). 

Spoiler alert: het eerste deel eindigt met het winnen van het toernooi door Celaena. Door deze overwinning is ze de kampioen van de koning geworden en moet ze voor hem, de koning, werken. We weten natuurlijk allemaal wat dat inhoudt: ze moet zijn tegenstanders (hetzij politiek, hetzij persoonlijk) uit de weg ruimen. Het feit dat Celaena alleen maar doet alsof ze mensen vermoordt en ze eigenlijk een kans geeft om het land uit te gaan zorgt ervoor dat ze in constant gevaar is: als de koning achter haar leugens komt is het gedaan met haar leven. En die leugens zijn niet het enige wat haar in gevaar brengt. Celaena begint namelijk een groot raadsel te ontdekken: hoe komt de koning eigenlijk aan zijn macht? Hoe is het mogelijk dat jaren geleden hij vanuit het niets alle andere sterke rijken zomaar omver kon werpen? 
Het verhaal begint een beetje op gang te komen als Celaena van de koning een oude bekende moet vermoorden. Archer Finn is volgens de koning bezig met een rebellenbeweging die van plan is om zijn macht omver te werpen. Celaena wil overal in eerste instantie helemaal niets mee te maken hebben: geen plannen tegen de koning, geen grote magische krachten, geen raadsels meer, ze wil alleen maar vrijheid en veiligheid voor zichzelf en de mensen van wie ze houdt. (Wat dat betreft lijkt ze best wel op Katniss van The Hunger Games, die wilde eerst ook alleen maar zorgen dat zij en haar familie veilig waren). Maar alle plannen en ontwikkelingen komen zo dichtbij dat Celaena er vanzelf in verwikkelt raakt. Als de plannen van anderen de mensen van wie Celaena houdt te raken krijgen we als lezer eindelijk de echte sluipmoordenaar die Celaena is te zien:
(stukje gezien vanuit Chaol’s perspectief)
”Ze was een wervelwind van staal en bloed. Terwijl hij toekeek hoe ze op de mannen inhakte alsof ze korenaren op een akker waren, begreep hij hoe ze op die bewuste dag zo dicht bij de omheining van Endovier had kunnen komen. Nu zag hij eindelijk – na al die maanden – het dodelijke roofdier dat hij had verwacht in de mijnen aan te treffen. Er was niets menselijks meer in haar ogen, geen sprankje barmhartigheid.”
hardcover, pagina 199
Na het lezen van deel twee moet ik even wachten: deel drie, Heir of Fire, is nog niet vertaald en ik vind het niet fijn om midden in de serie van taal te wisselen. Nog eventjes geduld hebben dus, maar hopelijk is het volgende boek in de serie net zo leuk als deze en dus het wachten wel waard.
*Omdat ik bij de Book Depository en Bol.com lid ben van het partnerprogramma krijg ik een minieme vergoeding als mensen boeken bestellen via links die op mijn site staan. 

‘De Bijen’ – Laline Paull

Foto cover boek 'De bijen' door Laline Paull

 De bijen is een boek geschreven door Laline Paull vanuit een heel interessant perspectief: dat van Flora 717, een bij van de klasse ‘schoonmaaksters’ die leeft met haar zusters in een huif. Door Flora’s ogen heen leren we de huif van binnenuit kennen en maken we kennis met de complexe hiërarchie van een bijenkorf.

Titel: De bijen
Auteur: Laline Paull
ISBN: 9789023489030 (Nederlands) 9780007557745 (Engels). 

De Nederlands versie kost €19,90 exc. verzendkosten bij Bol.com (klik hier voor meer info), de Engelse €9,42 bij de Book Depository, gratis verzending (klik hier voor meer info). *

Zelfs als je een beetje een hekel hebt aan insecten is het lastig om bijen niet te waarderen. Ze zijn ontzettend belangrijk voor het bestuiven van bloemen en planten en zonder bijen zou onze wereld er niet goed uit zien volgens verschillende wetenschappers. Google maar eens ‘without bees the world would end’ en lees de artikelen die dan tevoorschijn komen. De mensheid zou niet direct uitsterven, maar het leven zou wel een stuk lastiger worden omdat bijen belangrijke beestjes zijn. En afgezien van het nut voor onze voedselindustrie maken bijen natuurlijk ook honing (niet alle soorten overigens), waar de meeste mensen gek op zijn. Nuttige beestjes dus die bijen. Des te leuker om een boek te lezen dat draait om het gevoelsleven van zo’n bij.

In het boek volgen we het leven van de bij Flora 717. Ze is geboren als schoonmaakster, de laagste rang van de huif. Ze is echter bijzonder: ze is groter dan haar soortgenoten en lijkt meer kracht te hebben. Ook kan zij praten, wat alleen andere hogere soorten uit de huif kunnen. Omdat Flora opvalt mag ze werk doen dat eigenlijk door schoonmaaksters niet gedaan mag worden. Ze krijgt een rondleiding door de kinderkamer (waar de eitjes die de koningin legt worden verzorgd) en mag helpen de kleintjes te voeden. En als door een regenachtige zomer een tekort ontstaat aan veldbijen mag Flora als enige schoonmaakster helpen om nectar te verzamelen. So far, so good.
Na een tijdje krijgt Flora echter een vreemd gevoel in haar onderbuik. Ze voelt opeens de drang om een ei te leggen. En dat mag helemaal niet, want alleen de koningin mag eieren leggen. De hele huif valt en staat met de liefde van de koningin en elke bij moet zich houden aan de strenge regels die er gelden. Elke bij moet luisteren naar de priesteressen van de koningin en het mantra ‘aanvaard, gehoorzaam en dien’ wordt vaak herhaald om de bijen eraan te herinneren wat hun plek in de huif is. De regel dat alleen de koningin eieren mag leggen is de meest belangrijke regel en Flora, geïndoctrineerd als ze is, voelt zich dus ontzettend schuldig dat ze tegen het bestwil van de huif ingaat. 
Langzaamaan ontdekt Flora steeds meer vreemde dingen die in de huif gebeuren. Er liggen bijenlijkjes daar waar ze niet hadden moeten liggen, de priesteressen smoezen met spinnen en er lijken wel erg veel schoonmaaksters opgeofferd te worden… Wat is er aan de hand? En hoe kan Flora het voor de priesteressen geheimhouden dat ze meer weet dan ze eigenlijk mag weten? Één verkeerd woord en ze wordt ontdekt; het is dus allemaal reuzespannend.
Bijzonder vond ik dat Paull van zo’n klein leven zo’n groots verhaal weet te maken. Normaal gesproken zou je je echt geen zorgen maken om het leven van één bij, maar als je De bijen leest ben je oprecht begaan met het lot van Flora. Het is ook leuk om te lezen over dingen die door de ogen van een bij heel erg bijzonder zijn maar die je als mens heel normaal vindt. Zo komt Flora bijvoorbeeld een kas tegen waar bloemen in groeien die helemaal niet hadden kunnen groeien in het wild: Flora vindt het maar raar. Of een muis, die in het verhaal een reusachtig monster lijkt te zijn. Deze details maken het boek iets speelser en daarom ook leuk om te lezen. De bijen is een aanrader voor eenieder die houdt van een beetje bijzondere boeken. 
Als volgende ‘to read’ ligt nu ‘De donkere kroon’ van Sarah J. Maas voor me klaar bij de bibliotheek (het vervolg op ‘De glazen troon’ dat ik een tijdje terug heb gerecenseerd) en vandaag kwam ook ‘To Kill a Mockingbird’ binnen. Die had ik een tijdje geleden besteld naar aanleiding van alle ophef rondom het tweede boek van Harper Lee dat net is uitgekomen: Go set a watchman. Mocht je geïnteresseerd zijn: bij de Book Depository kost hij maar €6,83 (gratis verzending). *
Foto cover boek 'To Kill a Mackingbird' door Harper Lee, 50th anniversary edition

* Omdat ik bij de Book Depository en Bol.com lid ben van het partnerprogramma krijg ik een minieme vergoeding als mensen boeken bestellen via links die op mijn site staan. 

‘Klem’ – Bas van den Bosch

Ik kreeg van uitgeverij Atlas Contact een recensie-exemplaar van ‘Klem’ aangeboden.* Het is geen dik boek en de tekst op de achterflap trok me aan, dus ik heb Klem opgepakt voordat ik goed en wel begonnen was aan Oorlog en Vrede (waarover ik in deze blogpost een stukje heb geschreven). Eerlijk gezegd ben ik niet weg van de cover, maar de inhoud van het boek maakte dat gelukkig meer dan goed.

Titel: Klem
Auteur: Bas van den Bosch
ISBN: 9789025444808

Op de achterflap van het boek staat als korte introductie op het verhaal deze tekst:

“April ’62. Als zijn ernstig zieke moeder hem vraagt om nog een keertje naast haar te komen liggen, slaat de elfjarige Paul haar van zich af en rent weg. Even later komt zijn vader hem vertellen dat ze is gestorven. Paul denkt dat hij schuldig is aan haar dood en blijft achter met een vader die net zomin als hij over zijn gevoelens kan praten. Alleen bij een ongecompliceerde brug wachter, die hij soms een handje mag helpen, voelt de jongen zich op zijn gemak.”
gedeelte van achterflaptekst ‘Klem’, Bas van den Bosch

Ik vond die tekst best intrigerend. Het is niet het soort verhaal dat ik normaal gesproken zou lezen. Ten eerste gaat het boek over een elfjarig jongetje; daar kan ik me natuurlijk helemaal niet mee identificeren. Ten tweede heb ik niet geleefd in de jaren ’60 van de vorige eeuw dus ik heb ook geen nostalgische gevoelens ten opzichte van die tijd. Ik ken die tijd uit de verhalen van mijn opa en oma, maar verder eigenlijk niet, dus een verhaal dat zich afspeelt in die tijd ligt ook niet direct in mijn ‘leesgebied’. Maar ik ben wel altijd gek geweest op verhalen over mensen die moeten omgaan met een bepaalde grote gebeurtenis in hun leven, in dit geval dus Paul en zijn vader die hun hele leven moeten omgooien na de dood van moeder Ria.

Bas van den Bosch heeft een fijne manier van schrijven. Hij legt als het ware een vergrootglas op het leven van Paul en zijn vader en wijst op de meest bijzonder of opvallende dingen uit de tijd waarin zij leven: de Koude Oorlog, de Cubacrisis, de opkomst van de televisie… Daarnaast maakt van den Bosch van kleine, onopvallende gesprekken belangrijke punten in het boek. Paul verstopt zich graag onder tafels en krijgt daarom vaker een gesprek tussen volwassenen mee dan de bedoeling van zijn vader geweest kan zijn. De gesprekken zijn natuurlijk compleet uit context voor Paul die er daarom vaak de verkeerde dingen uithaalt. Als het jonge kind dat hij is betrekt hij nog veel van wat volwassenen zeggen op zichzelf. Omdat Paul denkt dat hij verantwoordelijk is voor de dood van zijn moeder denkt hij dat alle dingen die zijn vader en oom over moordenaars indirect op hem slaan.

Paul heeft (logischerwijs) heel veel moeite met het verwerken van de dood van zijn moeder. Hij kropt zijn verdriet op en kan er met niemand over praten. Zijn vader lijkt soms te doen alsof er niets gebeurd is; de foto’s van Ria gooit hij weg, en hij praat nooit meer met Paul over haar. Als elfjarig jongetje ziet Paul zonder hulp ook geen mogelijkheden om met zijn verdriet om te gaan. Hij begint met het ophouden van zijn poep (ja, echt) en van den Bosch beschrijft met enige regelmaat in het boek hoe het nu met de stoelgang van Paul gaat. Beetje vies? Ja. Nu ik het zo plat zeg komt het misschien niet goed over, maar in het boek wordt het natuurlijk langzaam opgebouwd en is het bedoeld als symbool voor het verdriet dat Paul heeft en dat steeds moeilijker wordt om binnen te houden.

Paul’s leven lijkt het normale leven van een jongen van zijn leeftijd. Hij gaat naar school en leert over de Tweede Wereldoorlog en samen met zijn vader bezoekt hij voetbalwedstrijden. Hij gaat op bezoek om met treintjes te spelen bij een vriend van hem en oefent zijn voetbalkunsten tegen een muurtje in de buurt van zijn huis. Het enige dat een beetje lijkt af te wijken is dat Paul regelmatig op bezoek gaat bij een brugwachter. Die lijkt een simpel en kalm leventje te hebben en Paul voelt zich bij hem op zijn gemak. Het is de enige echte onderbreking van de sombere sfeer die thuis hangt. Het begin van het einde van het verhaal vindt ook plaats in het huisje van de brugwachter. Het einde van het boek is erg bevredigend en je sluit het boek af met het gevoel dat Paul nu weer verder kan met zijn leven.

Klem is een van de beste boeken die ik de laatste tijd gelezen heb. De paperback kost €21,99 en het e-book €14,99. Niet echt spotgoedkoop dus, maar het zit verdraaid goed in elkaar dus ik zou je oprecht aanraden om het boek te lezen.

Wist je dat je IlonaLeest ook kunt volgen via Twitter? @IlonaLeest

* Dat ik een recensie-exemplaar heb ontvangen houdt niet in dat ik van Atlas Contact geld ontvang om een positieve recensie te schrijven. Deze recensie is dan ook, net zoals elke andere op Ilona Leest, mijn eerlijke mening. Als ik ooit wél word gesponsord zal ik dat natuurlijk duidelijk maken.

‘Mijn stichting’ – mr. Pieter Kuiper & drs. Ingrid Rietveld

De meeste boeken die ik lees zijn fictie. Als ik me al een keer waag in het non-fictie gebied zijn het meestal (auto)biografieën die ik oppak. Als ik diep nadenk is het enige andersoortige non-fictie boek dat ik ooit heb gelezen ‘The God Delusion’ van Richard Dawkins geweest. Overigens vond ik dat een goed boek. Nu was het echter tijd voor een volgend non-fictie boek, omdat ik voor een project / stage meer moest weten over stichtingen. 

Titel: Mijn stichting
Auteurs: mr. Pieter Kuiper & drs. Ingrid Rietveld
ISBN: 978-90-821506-0-5
Kosten: €14,95 excl. verzenkosten. Klik hier voor meer info.

Stichtingen zijn, evenals bijvoorbeeld een B.V. of V.O.F., een Nederlandse rechtspersoon. Dat betekent dat de Stichting uit eigen naam kan handelen en de ‘natuurlijke’ personen (mensen dus, maar dan in juridische taal) niet altijd direct aansprakelijk zijn voor de handelingen van een stichting. Het oprichten van een stichting is in Nederland ontzettend makkelijk en veel minder complex dan bijvoorbeeld een B.V. of een V.O.F. Je moet er wel even voor naar de notaris en die zal je dan ook helpen met de lastigste onderdelen. In dit boekje, Mijn stichting,  is een handige checklist opgenomen om te kijken of je alle voorbereidingen goed hebt afgehandeld.

Ik studeer rechtsgeleerdheid en dus zijn voor mij juridische termen niet meer geheel onbekend, maar dit boekje is eigenlijk geschreven voor mensen zonder ook maar enige juridische achtergrond. Op de achterflap claimt het zelfs in ‘jip-en-janneketaal’ geschreven te zijn. Dit betekent natuurlijk dat het niet al te diep ingaat op de achtergrond en ontwikkeling van de rechtspersoon stichting, wat ik eigenlijk wel interessant had gevonden. Maar dat is ook niet het doel van dit boekje. Het heet niet voor niets Mijn stichting: het is vooral geschreven voor mensen die erover nadenken om een stichting op te richten en een duidelijk overzicht willen hebben van wat er precies moet gebeuren. Met handige checklists en duidelijk uitleg doet dit boek dus precies wat het belooft. 
Dus om het kort samen te vatten: wil je een stichting oprichten of ben je nog een beetje de mogelijkheden aan het uitzoeken? Lees dan vooral dit boek. Ben je meer geïnteresseerd in puur de achtergrond en juridische diepgang over stichtingen? Dan is dit boekje het misschien niet helemaal voor jou.
Na het lezen van dit boek realiseerde ik me dat ik voor mijn studie ook best veel lees. Zal ik die boeken ook gaan meetellen voor de 2015 Reading Challenge / de boekperweek uitdaging, of is dat een beetje valsspelen? Wat vind jij?

‘Augustus’ – John Williams

Ik ben al een tijdje geleden begonnen in ‘Augustus’ van John Williams, maar besloot toen om het af te wisselen met wat lichtere Leni Saris lectuur. Augustus is namelijk een mooi, maar redelijk traag lezend boek (if you know what I mean). Maar het was een mooi boek, van een van mijn favoriete auteurs, en het is zeker een aanrader.

John Williams heeft in zijn leven vier boeken geschreven, waarvan hij zelf vond dat er eentje faalde, dus er zijn er drie heel erg bekend geworden. Met Augustus heeft hij geloof ik ook een grote prijs gewonnen. Het was het laatste boek dat hij schreef, na Butcher’s Crossing en Stoner. Stoner stond op nummer 1 in mijn top 5 van vorig jaar dus ik keek er erg naar uit om te beginnen in nog een boek van John Williams.

Augustus gaat over het leven van de eerste keizer van Rome. Hij was het neefje van Julius Ceasar en werd later door hem als een zoon geadopteerd. Niet dat Octavius gezellig bij zijn oom ging wonen die dan als een echte vader voor hem was, maar omdat Octavius op die manier de wettige opvolger zou zijn als hij zou sterven. In die tijd was Rome namelijk ontzettend corrupt en wilden alle grote families de macht hebben. Als grootste machthebber was je nooit zeker van je positie en Julius Ceasar voorzag ook wel dat er grote chaos zou ontstaan in de machtsstrijd als hij zou sterven. Het boek begint zo’n beetje bij de moordaanslag op Julius Ceasar (dit klinkt nu heel spannend maar wordt niet uitgebreid en spannend beschreven). Octavius moet zijn best doen om zijn positie in te kunnen nemen en, met behulp van zijn vrienden, slaat al zijn vijanden neer. Zijn doel is om ervoor te zorgen dat er in Rome niet meer gevochten wordt dan nodig is om de grenzen te beschermen; hij wil geen groter rijk vormen maar ervoor zorgen dat Romeinen nooit meer in burgeroorlogen Romeinen zullen moeten vermoorden. Zijn leven was dus ontzettend interessant. Hij had constant te maken met vrienden die uiteindelijk vijanden bleken te zijn en vijanden die hij te vriend moest houden om onrust in Rome te voorkomen.

Williams heeft in Augustus gekozen voor een bijzondere vorm. Het hele boek bestaat uit brieven van de ene Romein naar de andere, memoires, verslagen en andere stukken tekst waar we uiteindelijk uit kunnen opmaken wat er aan de hand is. Zeker in het begin vond ik dit heel verwarren: je weet nog niet wie precies wie is en dan is het heel lastig op grip op het verhaal te houden als er om de twee of drie pagina’s een andere “auteur” voorbijkomt. In het begin veranderde de naam van Octavius ook steeds. Eerst was hij Gaius, toen Octavius, dan weer Ceasar en dan weer Augustus… Je moet echt je aandacht er goed bij houden in dit boek.

Ik vond het wel fijn om mijn iPad in de buurt te houden tijdens het lezen, zodat ik de namen kon opzoeken die Williams gebruikte. De brieven in Augustus zijn gefingeerd en de gebeurtenissen zijn gedetailleerder gemaakt door middel van zijn fantasie, maar de positie van de personages en de grote lijnen van het verhaal zijn gebaseerd op de ‘echte’ geschiedenis. Daarom heb ik, als het verhaal weer een beetje verwarrend werd, even opgezocht wie nou ook alweer precies wie was. Ik moet zeggen dat van alle personen de dochter van de keizer het meest interessant was, misschien omdat haar personage in het begin het meest mysterieus was en naarmate het boek vorderde steeds verder werd uitgediept.

Om je een idee te geven van de schrijfstijl van Williams zal ik een kort stukje van een brief die Octavius aan een vriend schrijft citeren:

     Ik heb de dichters vermoedelijk bewonderd omdat ze me de meest vrije en dus de meest hartelijke mensen toeschenen, en ik heb altijd een band met hen gevoeld omdat ik in de taken die ze voor zichzelf stelden enige overeenkomst heb gezien met de taak die ik mezelf lang geleden heb gesteld.
     De dichter bezint zich op de chaos van de praktijk, de verwarring van het toeval, en het niet te bevatten domein van het mogelijke – dat wil zeggen de wereld waarmee we allemaal vertrouwd zijn zijn dat maar weinigen van ons de moeite nemen om die te onderzoeken. De uitkomst van deze bezinning is de ontdekking of het verzinnen van een vleugje harmonie en orde, die zijn te isoleren uit de wanorde die ze aan het zicht onttrekken, en het in overeenstemming brengen van die ontdekking met de poëtische wetten die hem uiteindelijk mogelijk maken. Geen generaal zal zijn troepen ooit zorgvuldiger in hun complexe formatie drillen dan de dichter zijn woorden in de strenge ordening van het metrum dwingt; geen consul zal sluwer met de ene factie een front vormen tegen de andere om zijn doel te bereiken dan de dichter de ene zin tegen een andere afweegt om zijn waarheid te tonen; geen keizer zal de ongelijksoortige delen van de wereld ooit zorgvuldiger tot een geheel smeden dan de dichter de details van zijn gedicht ordent om een andere wereld, misschien werkelijker dan de wereld die we zo onzeker bewonen, in het universum van de geest van de mens te doen ontstaan.
John Williams, ‘Augustus’, paperback pagina 388/389

Om weer over te gaan op een ander onderwerp: van mijn Leni Saris minimarathon kan ik nu ook ‘Weerzien met Vincie’ afstrepen. De titel had het me al duidelijk moeten maken maar ik heb blijkbaar niet goed opgelet: aan Weerzien met Vincie gaan nog twee andere boeken vooraf. Ik moet eerlijk bekennen dat dit niet een van mijn favoriete Saris-boeken is. Vincie is een beetje helderziend en dat pakt Saris heel vreemd aan. Maar hé, het was lekker makkelijk, zeker in vergelijking met iets dat zo snel afwisselt als Augustus.

Leni Saris minimarathon

Leni Saris (Rotterdam, 1915-1999) was een Nederlandse schrijfster. Ze schreef geen literaire boeken maar meer wat zij zelf ‘ontspanningsromans’ noemde; simpele verhalen met altijd een happy ending. Mijn moeder las vroeger toen ze nog een meisje/tiener was graag de boeken van Leni Saris en daarom staat bij mijn ouders op zolder een kratje met pockets. Ook in mijn moeders tijd waren de boekjes eigenlijk al ouderwets, maar nu zijn ze dat zeker. Soms is het heerlijk om eens terug in de tijd te duiken. Niet per se op een geschiedenisles-achtige manier, maar gewoon kijken hoe het leven van toen was.

een mooie foto van Leni (voluit Helena Barbara Wilhelmina) Saris

Toen ik voor mijn uitdaging Mijn Naam is Myrthe van Leni Saris las (de recensie lees je hier, en hij is heel grappig, al zeg ik het zelf). Daarin vatte ik al een beetje samen hoe het is om een boek van Leni Saris te lezen. Een kleine impressie uit die blogpost om je een beetje een idee te geven:

“Er wordt regelmatig een telegram verstuurd, vrouwen maken zich druk om nylons en kousen, mannen roken nog pijp en na het trouwen stopt de vrouw met werken om in alle rust kinderen te kunnen produceren.”

“De hoofdpersonages in Saris’ boeken zijn standaard preuts en er wordt in meer dan één boek gezegd dat de meisjes “seks een modewoord” vinden. Trouwen als het stel elkaar pas drie maanden kent vindt Saris veel verstandiger.”

Na geprobeerd te hebben om een beginnetje te maken in The Lord of the Rings en net Oorlog en Vrede op de kop te hebben getikt bij de Kringloopwinkel vond ik het tijd voor een beetje ontspannende lectuur. Daarom besloot ik om een soort mini-marathon van Leni Saris’ boeken te houden. Ik heb de meeste uit het krat van mijn moeder al gelezen, maar na een tijdje rondsnuffelen kwamen er nog zes boven water die ik nog niet kende. De Leni Saris pockets zijn meestal wel te vinden op boekenmarkten of in kringloopwinkels maar ook via tweedehandsboeken sites (http://www.boekwinkeltjes.nl is echt de Marktplaats van de boeken) zijn de meeste voor zo’n €0,50 wel te vinden. Dus mocht je het leuk vinden om mee te marathonnen: het is slechts een kleine investering.

De pockets die ik nog moest lezen op een rijtje:
1. Leontine
2. Morgenster
3. Weerzien met Vincie
4. Winterreis met Joël
5. Echo in de wind
6. Tamara, wie ben je?

Nummers 1 & 2 heb ik al van mijn lijstje kunnen afstrepen in de afgelopen twee dagen (ze lezen echt als een trein) en nu komen nummer 3 tot en met 6 nog! Ik houd jullie op de hoogte.

Boek 51 – “Animal Farm”

“ALL ANIMALS ARE EQUAL BUT SOME ANIMALS ARE MORE EQUAL THAN OTHERS” – de quote uit Animal Farm die praktisch iedereen wel kent. The Fellowship of the Ring is erg moeilijk om doorheen te komen aan het begin, met alle namen van bergen en rivieren en oude stammen van Hobbits. Daarom nam ik vandaag even een break van Tolkien en besloot om Animal Farm te herlezen.

Titel: Animal Farm
Auteur: George Orwell
ISBN: 9780141182704
The Book Depository biedt de versie die ik heb aan voor €8,06. Klik hier voor meer informatie. *

Nummer 51 in mijn Uitdaging (nog maar een te gaan!), nummer 11 van dit jaar en het kruisje heb ik gezet bij “A banned book”


HET VERHAAL

Animal Farm speelt zich af op een boerderij in Engeland. Oorspronkelijk heette deze boerderij Manor Farm en meneer Jones had de leiding. Echter, onder leiding van de varkens nemen de dieren de boerderij over omdat ze vinden dat ze oneerlijk behandeld worden door de mensen. Ze dopen de boerderij om naar Animal Farm en besluiten om samen hard te werken om van de boerderij een succes te maken en dit succes eerlijk te verderlen onder alle dieren. Er wordt een zevental regels gemaakt, waaronder de alombekende “ALL ANIMALS ARE EQUAL”. De rest van de regels is er vooral op gericht op ervoor te zorgen dat de dieren zich niet gaan gedragen als mensen.

In het begin lijkt alles nog best wel goed te gaan. De oogst wordt met behulp van alle dieren binnengehaald en iedereen krijgt genoeg te eten en te drinken. Het eerste keerpunt komt als blijkt dat de varkens alle koeienmelk voor zichzelf houden. Dit doen ze, naar eigen zeggen, omdat zij deze melk nodig hebben omdat ze zonder melk niet goed na kunnen denken en als de varkens niet meer goed na kunnen denken kan meneer Jones de boerderij zomaar weer overnemen. De rest van de dieren laat zich overhalen en laat de varkens hun gang gaan, zelfs wanneer de varkens ook het merendeel van de appels voor zichzelf opeisen.

De varkens kunnen lezen en schrijven en gebruiken dit om hun positie nog meer te verstevigen. De andere dieren zijn allemaal niet zo slim als de varkens. Een lange tijd was er een beetje onenigheid binnen de groep van varkens. Snowball en Napoleon zijn beide intelligent maar zijn het uit principe nooit met elkaar eens. Snowball komt met het idee om een windmolen te bouwen om zo efficiënter te kunnen werken en het voor alle dieren makkelijker te maken. Napoleon is het niet met Snowball eens en verjaagt hem van het terrein. Een aantal weken later claimt Napoleon dat Snowball het idee voor de windmolen van hem gestolen had en dat ze nu maar eens moeten gaan beginnen met bouwen.

De leider, Napoleon, gedraagt zich nu steeds meer autoritair. Hij geeft zichzelf de hoogste onderscheidingen en gebruikt waakhonden om de andere dieren angst aan te jagen. Hij begint handel te drijven met de boeren van omliggende boerderijen en vraagt offers van de andere dieren, zoals de kippen die nu hun eieren moeten afstaan voor de handel in plaats van ze uit te broeden. Napoleon gaat steeds verder met de handel en lijkt dan weer op vriendschappelijke voet met die, en dan weer met die te staan. De dieren raken verward van alle veranderingen die worden doorgevoerd. De varkens beginnen met het drinken van alcohol en samen met de honden (die de varkens beschermen) krijgen zij het meeste te eten, alhoewel ze zelf helemaal niet werken. De varkens wonen in het huis van de oude boer Jones. Het lijkt wel alsof de varkens gewoon de positie van de mensen van vroeger overnemen…

DE ACHTERGROND

Animal Farm is geschreven door Orwell in 1943 en uitgegeven in 1945. Het is een allegorie en spiegelt de revolutie zoals die was in Rusland onder Stalin. De dieren waren in dit verhaal de lagere klasse die de hogere klasse van hun troon afstootte, maar onder dit nieuwe regime vormden de leiders gewoon een nieuwe hoge klasse. In eerste instantie is de boerderij Animal Farm communistisch, omdat alle dieren gelijk zijn en alles eerlijk verdeeld wordt. Maar na een tijd mogen de dieren niet meer zomaar alles zeggen of denken en krijgen de varkens veel meer rust en eten dan de andere dieren.

Orwell wilde met Animal Farm niet zeggen dat revoluties per definitie mislukkingen zijn. Hij wilde laten zien dat het misgaat als een leiders niet snel genoeg na de overwinning op de gevestigde orde ook weer een gelijkwaardige positie innemen. Orwell maakt dit duidelijk in een brief:

“I meant the moral to be that revolutions only effect a radical improvement when the masses are alert and know how to chuck out their leaders as soon as the latter have done their job”.

Animal Farm is een boek met een heldere boodschap en Orwell draait niet om de zaak heen. Het verhaal is uitgebreid genoeg maar gaat ook regelrecht op het punt dat Orwell wil maken af zonder poespas over zaken die niet met het moraal van het verhaal te maken hebben. Er staat bijna geen woord of zin in het hele boek dat je weg zou kunnen halen zonder af te doen aan de boodschap en dat is een kunst die maar weinig schrijvers beheersen. Als je op de hoogte bent de Oktoberrevolutie (of meer algemeen: van de Russische Revolutie)en je weet wie Stalin was zul je geen moeite hebben met het herkennen van de vergelijkingen die Orwell trekt. Het boek is verboden in Cuba, Noord-Korea en in de scholen van de Verenigde Arabische Emiraten. Natuurlijk verbood de USSR het boek direct toen het gepubliceerd werd.

Animal Farm is een indrukwekkend boek en ik raad iedereen aan om het te lezen.



*Ik ben een partner van The Book Depository en ontvang voor elk boek dat verkocht wordt via mijn link een kleine vergoeding.

Boek 50 – “De Verhalen van Amersfoort”

De Verhalen van Amersfoort leek me een leuke manier om kennis te maken met de mythen en sagen van mijn nieuwe woonplaats. De auteur is als ‘stadsverteller’ actief bij onder andere rondleidingen van Amersfoort. Dit was het vijftigste boek dat ik las voor mijn uitdaging en nummer 10 van dit jaar. Ik heb het kruisje voor de 2015 Reading Challenge gezet bij “A book that takes place in your hometown”. 

Titel: De Verhalen van Amersfoort
Auteur: Abe J. van der Veen
ISBN: 9789462548299







WAAR GAAT HET BOEK OVER EN WAT VOND IK ER VAN?

Nou, de achterflap belooft heel wat: 

In dit boek worden de beroemdste sagen en de meest legendarische gebeurtenissen verteld die zich in Amersfoort of in zijn directe omgeving hebben afgespeeld. Lees alles over de heksen, helden en
heiligen van Amersfoort.

In ‘De Verhalen van Amersfoort’ worden bijna alle sagen en legendarische gebeurtenissen verteld die zich in Amersfoort en haar directe omgeving hebben afgespeeld. 

Lees meer over de vele wonderen die Maria in Amersfoort heeft gedaan en over de gruwelijke heksenvervolgingen die hier in de zestiende eeuw hebben plaatsgevonden. Geniet ook van de sage van het Laakmannetje, dat spookt rondom het riviertje de Laak en lees over de heks van de Monnikendam, die graag de ziel van haar geliefde monnik had willen bezitten. 

Bij enkele verhalen volgt een eigenzinnige interpretatie van de auteur, om zo iets meer te begrijpen van de mentaliteit van de vroegere Amersfoorter.

Abe van der Veen – beter bekend als Abe de Verteller – is als verhalenverteller en begeleider van stadswandelingen al vele jaren bezig met zijn passie voor de verhalen van de stad Amersfoort. Nu is er eindelijk hèt boek met al zijn inspirerende en spannende Amersfoortse vertellingen!


Waar het uiteindelijk vooral op neerkomt is dat dit boek vol staat met korte stukjes over uiteenlopende oude verhalen. Ze zijn een beetje vaag beschreven; duidelijk door iemand die gewend is om zijn verhalen kracht bij te zetten door de directe omgeving, stemgeluid en handgebaren maar die niet getraind is in het opschrijven ervan. De verhalen hebben wel iets charmants. Ze zijn lekker ongeloofwaardig en laten de bijgelovigheid van mensen die nog niet zoveel over de werking van de wereld wisten als wij nu goed zijn. Die bijgelovigheid wordt ook niet vergeten in het boek en de auteur komt vaak met ideeën over hoe ‘het’ waarschijnlijk echt gegaan was.

Ik denk dat dit boek leuker was geweest als ik in Amersfoort was opgegroeid en, al bekend met de verhalen, nu eens een andere versie en een frisse blik te lezen zou hebben gekregen. Ik kende echter nog geen enkel van de verhalen uit dit boekje en zou dus graag iets meer hebben willen weten. Ik houd van sprookjes zoals ze tegenwoordig vaak verteld worden: uitgebreid, met aandacht voor de verschillende personages. Maar de bedoeling van Van der Veen was duidelijk meer om de verhalen op te schrijven voor het nageslacht dan ze echt uitgebreid neer te zetten in verhaalvorm. 

Misschien had ik dit ook niet meer moeten verwachten dan dit. Het boek is uitgebracht via mijnbestseller , een site waar je je eigen boek kunt uitgeven (“50% van de winst is voor jou!”). En hoewel ik niet wil stellen dat een zelf uitgegeven boek per definitie slecht is, is het weigeren van uitgeverijen ook niet direct een aanbeveling…

Ben je opgegroeid in Amersfoort en heb je zin om een andere visie te horen op de verhalen die je al kende? Dan is dit boek best leuk om te lezen. Ben je nieuwsgierig naar de oude volksverhalen van Amersfoort? Dan moet je misschien een stadswandeling doen met de Van der Veen als rondleider en kun je dan een heleboel opsteken, meer dan je zou doen dan wanneer je dit boek zou lezen.

EVEN IETS ANDERS

Even over een heel ander onderwerp: mijn Uitdaging zit er bijna op! Ik begon vandaag aan The Fellowship of the Ring (Lord of the Rings #1). Vrijdag 11 april 2014 begon ik aan mijn Uitdaging, wat betekent dat ik nog tot 11 april van dit jaar heb om twee boeken te lezen. Dat moet toch lukken? Ik loop nu iets voor op schema en dat is niet iets dat ik verwacht had eigenlijk. Ik had verwacht aan het einde van mijn Uitdaging heel erg te moeten haasten om het toch nog te kunnen halen, maar zoals het er nu uitziet kan ik rustig doorlezen en op mijn sloffen mijn doel nog halen. Hopelijk weet Tolkien me zo erg te interesseren dat ik bijna niet kan stoppen met lezen en red ik het ruim op tijd!

Ik denk erover om een Top 10 Boeken van mijn Uitdaging te maken als ik het straks gehaald heb, maar dat weet ik nog niet zeker. Als het je leuk lijkt om een lijstje te zijn met mijn favoriete boeken van het afgelopen jaar laat het dan weten in een reactie en dan gebeurt dat zeker!

Wil je Lord of the Rings ook lezen? Op de Book Depository kost de complete set €28,68 . Deze set is een box met daarin de drie boeken in paperback. * Leuk als je ook meedoet! Klik hier om naar de site van de Book Depository te gaan. Heb je de serie al gelezen? Laat dan in een reactie weten wat je er van vond!

*Ik ben een partner van The Book Depository en ontvang voor elk boek dat verkocht wordt via mijn link een kleine vergoeding.