‘Als de rododendron bloeit’ – Santa Montefiore

160717 Als de rododendron bloeitHet vervolg op De vrouwen van kasteel Deverill (waarover ik eerder al een recensie schreef) verscheen eerder dit jaar bij uitgeverij Boekerij. Santa Montefiore heeft met Als de rododendron bloeit een prettig tweede deel van de Deverill-serie geschreven, waarin opnieuw Ierland een grote rol speelt. Dezelfde hoofdpersonen, hetzelfde ‘soort’ verhaal maar wel duidelijk anders dan het eerste deel.

Titel: Als de rododendron bloeit
Auteur: Santa Montefiore
ISBN: 9789022574652

Als de rododendron bloeit is het tweede deel in de Deverill-serie van auteur Santa Montefiore. Zij is een bekende naam in chicklit-land en ik ken weinig mensen die nog nooit een boek van haar hand gelezen hebben. Ze staat bekend om haar kenmerkende stijl; zij weet een originele twist te geven aan de standaardverhalen zonder het aantrekkelijke van een chicklit te verliezen (het ontspannende, relaxte lezen). Toen ik mijn recensie over De vrouwen van kasteel Deverill schreef maakte ik daar ook al een aantal opmerkingen over. Mocht je geïnteresseerd zijn in die recensie kun je die door hier te klikken nog eens teruglezen.

Dit tweede deel begint precies daar waar het eerste deel ophield. Het is dus aan te raden om gewoon bij deel 1 te beginnen als je de hele serie wilt lezen, maar op zich is Als de rododendron bloeit ook prima als losstaand boek te lezen. Alle personages die in het eerste deel al uitgebreid voorkomen worden bij de eerste keer dat ze in dit deel genoemd worden subtiel en kort geïntroduceerd. Als je per ongeluk dit boek koopt zonder te weten dat het een tweede deel van een serie is heb je denk ik niet eens door dat er überhaupt een eerste deel is. Mocht je De vrouwen van kasteel Deverill nog willen lezen voordat je begint aan Als de rododendron bloeit begint: stop dan nu met het lezen van deze recensie want ik vrees dat er wel enkele spoilers voorbij zullen komen.

Ik heb Als de rododendron bloeit met zoveel plezier gelezen dat ik heel benieuwd ben naar het derde deel in deze serie!

Aan het einde van De vrouwen van kasteel Deverill besloot Kitty om bij haar man te blijven om voor haar zoontje te kunnen zorgen in plaats van mee te gaan naar Amerika met Jack, haar ware liefde, om samen een nieuw leven op te bouwen. Bridie is nu een rijke vrouw en dat biedt nieuwe perspectieven: ze kan nu voor haar arme familie zorgen en ze helpen om een beter boerenbedrijf op poten te zetten. Maar ze wil zich ook laten gelden in het New Yorkse sociale leven; ze is immers nog jong en heeft eigenlijk haar hele leven nog voor zich. Ook Celia komt in dit deel weer terug en heeft zelfs een grotere rol dan in het eerste deel. Ze is druk bezig met de renovatie van kasteel Deverill en stopt veel tijd, moeite en geld in alle werkzaamheden. Maar is dat het allemaal waard?

Terwijl het persoonlijke leven van de drie vrouwen een nogal turbulente tijd tegemoet gaat, staat ook ‘het grotere plaatje’ niet stil. Na de Eerste Wereldoorlog verkeert Europa nog in onzekere tijden. Ook economisch gaat het erg slecht met de westerse maastchappij en uiteindelijk vindt de beurskrach van 1929 plaats waarna de Grote Depressie volgt. Montefiore weet op een prettige manier deze achtergronden te verweven in het verhaal. Het is geen lesje geschiedenis maar je wordt je al lezer wel bewust van de directe gevolgen die de krach toen op mensen had. En het is ook een belangrijke stap in de ontwikkeling van de drie vrouwen en dan in het bijzonder die van Celia; zij wordt het hardst geraakt door de economische crisis en moet nu leren om op eigen benen te staan. Haar personage ontwikkelt zich heel veel in dit boek en dat is leuk om te lezen, zeker omdat zij eerder nogal achterbleef vergeleken met Bridie en Kitty. Dat wordt in dit boek dubbel en dwars goedgemaakt.

Al met al is Als de rododendron bloeit is een waardige opvolger van De vrouwen van kasteel Deverill. De stijl van Montefiore is heel prettig en ik vond het heel leuk dat de personages niet precies hetzelfde bleven maar echt groeiden naarmate ze meer hadden meegemaakt. Wel lag in dit boek het tempo lager dan in deel 1 en dat was niet per se positief; met meer dan 500 pagina’s wil je toch graag een vlot boek lezen. En hoewel Als de rododendron bloeit heus geen zwaar of moeilijk boek is las De vrouwen van kasteel Deverill toch iets sneller. Ik denk dat dat komt omdat er in dat boek meer gebeurde. Deel 2 bouwt voor een groot deel voort op deel 1 en er lijken minder nieuwe, spannende dingen te gebeuren. Toch is ook dit boek niet zonder plotselinge wendingen en saai zou ik het verhaal zeker niet willen noemen. Ik vond vooral de ontwikkelingen van de personages leuk om te lezen. De ‘wilde’ Kitty die kiest voor een saaiere man om voor haar zoontje te kunnen zorgen, de verlegen Bridie die een New Yorkse socialite wordt en Celia die wakker wordt uit haar jeugddroom en leert dat het echte leven niet altijd leuk is… Alledrie de vrouwen worden in dit deel volwassener. Ik heb Als de rododendron bloeit met zoveel plezier gelezen dat ik heel benieuwd ben naar het derde deel in deze serie!

‘De vrouwen van kasteel Deverill’ – Santa Montefiore

Cover van het boek De vrouwen van kasteel Deverill door Santa MontefioreSanta Montefiore is een ontzettend succesvolle schrijfster die er om bekend staat dat ze de lezer als het ware helemaal ‘in het verhaal kan trekken’. Dat was ook precies wat er gebeurde toen ik De vrouwen van kasteel Deverill las en ik heb dan ook enorm genoten van dit boek.

Titel: De vrouwen van kasteel
Auteur: Santa Montefiore
ISBN: 9789022568545
Verschenen bij uitgeverij Boekerij.

 

Zoals je misschien wel weet als je mijn blogpost Leesupdate van pas hebt gelezen, ben ik na De naam van de roos begonnen in De vrouwen van kasteel Deverill. Het is even helemaal iets anders: van een boek vol moeilijke zinnen in half-Latijn, naar een boek vol met romantiek, familiedrama’s en een ruig Iers landschap dat uitgebreid wordt omschreven. Ik heb genoten van dit eerste deel van de Deverill-serie!

De vrouwen van kasteel Deverill vertelt het verhaal van drie vrouwen. Alles speelt zich af in Ierland rond het begin van de twintigste eeuw, toen Engeland er nog de scepter zwaaide maar er grote veranderingen aan zaten te komen. De belangrijkste twee personages zijn Kitty Deverill, dochter van een Engelse nobelman die in Ierland in een kasteel woont, en de dochter van de kokkin, Bridie. Als kinderen zijn Kitty en Bridie beste vriendinnen maar naarmate ze ouder worden wordt steeds duidelijke hoe groot het klasseverschil tussen beide meisjes is. Bridie komt uit een arm gezin en heeft bijvoorbeeld nog nooit schoenen kunnen betalen, terwijl Kitty als dochter van een nobelman ondergedompeld wordt in luxe. Naast Kitty en Bridie speelt ook Celia Deverill nog een rol in het boek, maar in veel mindere mate dan de andere twee vrouwen.

Terwijl de meisjes vrouwen worden, wordt het in Ierland en Engeland steeds onrustiger. Dat komt natuurlijk mede door de Eerste Wereldoorlog, maar ook omdat er in Ierland steeds meer gepleit wordt voor een Onafhankelijk Ierland. Hierdoor komen de belangen van Kitty en Bridie recht tegenover elkaar te staan: Kitty, als rijke Engelse in Ierland, vertegenwoordigt alles waar de klasse van Bridie juist op tegen is. En dat zorgt ervoor dat de vriendschap flink onder druk komt te staan… Beide vrouwen proberen zich staande te houden in een tijd waarin alles om hen heen verandert. Relaties, vriendschappen en alles wat zeker leek te zijn blijkt opeens minder stabiel dan iedereen van tevoren dacht. Voor sommigen betekent dit een ramp, terwijl het voor anderen een voorheen ongekende kans biedt om tot grote hoogtes te klimmen.

Montefiore schrijft geen typische ‘eind goed, al goed’ verhalen met een voorspelbaar einde.

Veel meer zal ik over het boek niet zeggen omdat ik het niet wil spoilen. Het is juist zo leuk om er een beetje ‘blind in te gaan’ bij boeken van Santa Montefiore omdat ze helemaal niet zo voorspelbaar zijn als je misschien van een chicklit zou verwachten. De romans van Montefiore zijn wereldwijd praktisch altijd bestsellers. Dat komt denk ik mede omdat ze het feelgood-chicklit-achtige in een meer divers jasje weet te steken. Montefiore schrijft geen typische ‘eind goed, al goed’ verhalen met een voorspelbaar einde. Er komt altijd liefde voor in de boeken van Montefiore, maar op een meer diverse manier dan ik van chicklits gewend was. Ik heb voordat ik De vrouwen van kasteel Deverill las al een aantal andere boeken van haar hand gelezen en elke keer opnieuw viel het me op dat het verhaal net een andere kant op ging dan ik had verwacht. Het meisje kreeg de jongen niet maar vond haar geluk elders, of de personages lijken überhaupt meer waarde te hechten aan natuur en familie dan romantische relaties.

Als je in principe wel houdt van een feelgood-roman maar chicklits over het algemeen nogal voorspelbaar vindt, is De vrouwen van kasteel Deverill voor jou zeker het proberen waard. Ik vond dit eerste deel uit de Deverill-serie in ieder geval heel erg goed geslaagd en heb er zin in om in de volgende delen te beginnen!

Leesupdate april 2016

Meestal is er maar één boek dat ik aan het lezen ben. Ik lees een boek helemaal uit voordat ik de volgende pak, want als ik in meerdere boeken tegelijk bezig ben word mijn concentratie een stuk minder en maakt eigenlijk elk boek minder indruk op me. Soms echter maak ik uitzonderingen, bijvoorbeeld als een boek wel erg dik is en ik even een pauze nodig heb, of een boek wel prima is maar me niet echt aangrijpt en ik me er niet toe kan zetten om dat boek verder te lezen. En op de een of andere manier heb ik nu last van beide! Op het moment ben ik in drie boeken (drie boeken!) tegelijk bezig. Ook heb ik weer een aantal hele leuke boeken op de ‘nog-te-lezen-stapel’ liggen. Benieuwd naar wat ik aan het lezen ben en wat er de komende tijd in de planning staat? Kijk dan maar mee naar deze Ilona Leest leesupdate!

Drie boeken die ik nu aan het lezen ben

1.De naam van de roos door Umberto Eco
Ik ben al een tijdje bezig in De naam van de roos door Umberto Eco. Het boek werd me door een vriend aangeraden en toen ik op internet opzocht waar het boek over ging heb ik het direct gereserveerd bij de bibliotheek. Een korte samenvatting: een aantal monniken probeert in een klooster een reeks misdaden op te lossen. Alles vindt plaats in de veertiende eeuw in Italië. Oftewel: geschiedenis gecombineerd met crime! Het leek mij de ideale combi voor een boek, en zeker omdat ik over de auteur al zoveel goede dingen heb gehoord. Enige nadeel aan De naam van de roos is dat het boek bijna 600 pagina’s telt, en dat die per se makkelijk geschreven zijn (daar staat Eco ook wel een beetje om bekend). Het is mooi, maar staat vol met Bijbelse en literaire verwijzingen waardoor het nogal tijdrovend is. Maar ik blijf doorzetten dus binnenkort kun je een uitgebreide recensie verwachten!

2. Broer door Esther Gerritsen
Broer van Esther Gerritsen was dit jaar het boekenweekgeschenk, wat betekent dat je het cadeau kreeg als je voor minimaal €12,50 aan (Nederlandstalige) boeken aanschafte tijdens de boekenweek. Hartstikke leuk natuurlijk, zo’n gratis boek. Het is ook dun dus je zou verwachten dat je er zo doorheen vliegt. Helaas viel dat bij mij een tikje tegen. Het verhaal ligt me niet goed en ik kom maar niet verder dan pagina 40. Ik ga hem zeker uitlezen, en ook zeer binnenkort als mijn planning dat toelaat, maar een boek dat je tegenstaat kost je altijd veel meer tijd en moeite dan een leuk boek, vandaar dat ik ook al begonnen ben in het volgende boek:

3.
De dood van Ivan Iljitsj door Lev TolstojAls je mijn blog al een tijdje volgt weet je dat ik heb geprobeerd om door Oorlog en vrede heen te komen en dat ik jammerlijk heb gefaald. Lev Tolstoj (of Leo, ligt er maar net aan hoe je het wilt spellen) schrijft dikke, moeilijke boeken met een moralitsche inslag en ik vond Oorlog en vrede eerlijk gezegd dodelijk saai. Maar volgens mijn beste vriendin mag het niet zo zijn dat ik Lev Tolstoj helemaal afwijs op basis van één boek; zij is zelf een grote fan van zijn Anna Karenina. Daarom mocht ik van haar De dood van Ivan Iljitsj lenen, een novelle van nog geen honderd pagina’s, om aan Toltojs schrijftstijl te wennen zodat ik uiteindelijk de opstap kan maken naar zijn grotere werken. Ik ben al in het boek begonnen, maar werd toen zo afgeleid door Broer en De naam van de roos dat ik nog niet ver ben gekomen. Wordt vervolgd…

Drie boeken die ik binnenkort wil lezen

1 & 2
Twee boeken van Santa MontefioreEen aantal jaar geleden las ik voor het eerst een boek van Santa Montefiore. Ik geloof niet dat ik toen al blogde dus op Ilona Leest is nog geen recensie te vinden, maar ik kan wel vertellen dat ik toen onder de indruk was van Montefiores schrijfstijl en helemaal in het verhaal werd meegetrokken. Toen ik van uitgeverij Boekerij de kans kreeg om de nieuwste Montefiore te recenseren was ik dus ook direct enthousiast! Als de rododendron bloeit is deze maand verschenen en het is #2 in de Deverill-trilogie. Hoewel #2 los te lezen is van #1, De vrouwen van kasteel Deverill, lijkt het me toch leuker om de juiste volgorde aan te houden en netjes met #1 te beginnen. De boeken zijn heel anders dan de boeken waar ik nu in bezig ben en het lijkt me leuk om weer eens helemaal iets anders te lezen. De Deverill-trilogie gaat over drie vrouwen die in het begin van de twintigste eeuw in Ierland hun zomers doorbrengen op kasteel Deverill. Natuurlijk volgen er dan turbulente jaren, mede door de Eerste Wereldoorlog (in #1) en de Tweede Wereldoorlog (in #2). Ik ben benieuwd!

3.
Muidhond door Inge SchilperoordToen ik door de bibliotheek heen liep viel Muidhond van Inge Schilperoord me direct op. Ik vind covers als deze fantastisch; simpel, helder maar ook een tikje bijzonder. Ook herkende ik de titel van recensies die ik heb gelezen van andere boekbloggers en die waren eigenlijk allemaal positief. Voor mij voldoende redenen om het boek te lenen en binnenkort te lezen!

Zo, dat waren dus alle boeken waar ik nu in bezig ben of die al braaf op een stapeltje op me liggen te wachten. Over alle boeken kun je in ieder geval een recensie verwachten op Ilona Leest. Ik was in ieder geval van plan om na de drie waarin ik nu bezig ben weer één boek te lezen en die echt uit te hebben voordat ik in een nieuwe begin. Soms hoor ik van mensen dat ze het prima kunnen handelen om meerdere boeken tegelijk te lezen, maar ik vind het moeilijk. Ben jij zo’n alles-tegelijk-lezer, en zo ja: heb je tips voor me?